Page 177 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 177
หมวด 5 177 [242]
from dancing, singing, music and unseemly shows, from wearing garlands,
smartening with scents, and embellishment with unguents)
8. อุจฺจาสยนมหาสยนา เวรมณี (เวนจากที่นอนอันสูงใหญหรูหราฟุมเฟอย — Uccàsayana-
mahàsayanà ~: to abstain from the use of high and large luxurious couches)
คํ าสมาทาน ใหเติม สิกฺขาปทํ สมาทิยามิ ตอทายทุกขอ แปลเพิ่มวา “ขาพเจาขอสมาทาน
สิกขาบท คือเจตนางดเวนจาก ... หรือ ขาพเจาขอถือขอปฏิบัติในการฝกตนเพื่องดเวนจาก ...”
ศีล 8 นี้ สมาทานรักษาพิเศษในวันอุโบสถ เรียกวา อุโบสถ (Uposatha: the
Observances) หรือ อุโบสถศีล (precepts to be observed on the Observance Day)
A.IV.248. องฺ.อฏก.23/131/253.
[241] ศีล 8 ทั้งอาชีวะ หรือ อาชีวัฏฐมกศีล (ศีลมีอาชีวะเปนคํ ารบ 8, หลัก
ความประพฤติรวมทั้งอาชีวะที่บริสุทธิ์ดวยเปนขอที่ 8 — âjãvaññhamaka-sãla: virtue having
livelihood as eight; the set of eight precepts of which pure livelihood is the
eighth)
1.–7. ตรงกับ กุศลกรรมบถ 7 ขอตน (กายกรรม 3 วจีกรรม 4)
8. สัมมาอาชีวะ
อาชีวัฏฐมกศีลนี้ เปนศีลสวนอาทิพรหมจรรย คือ เปนหลักความประพฤติเบื้องตนของ
พรหมจรรย กลาวคือ มรรค เปนสิ่งที่ตองประพฤติใหบริสุทธิ์ในขั้นตนของการดํ าเนินตามอริย-
อัฏฐังคิกมรรค
วาโดยสาระ อาชีวัฏฐมกศีล ก็คือ องคมรรค 3 ขอ ในหมวดศีล คือขอที่ 3, 4, 5 ไดแก
สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ และ สัมมาอาชีวะ นั่นเอง
1 2
ดู [293] มรรคมีองค 8; [319] กุศลกรรมบถ 10 ; [320] กุศลกรรมบถ 10 .
Vism.11. วิสุทฺธิ.1/13.
[242] ศีล 10 หรือ ทศศีล (การรักษาระเบียบทางกายวาจา, ขอปฏิบัติในการฝกหัดกาย
วาจาใหยิ่งขึ้นไป — Dasa-sãla: the Ten Precepts; training rules)
6 ขอแรกเหมือนในศีล 8; ขอที่ 7 แยกเปน 2 ขอ ดังนี้
7. นจฺจคีตวาทิตวิสูกทสฺสนา เวรมณี (เวนจากการฟอนรํ า ขับรอง บรรเลงดนตรี ดู
การละเลน อันเปนขาศึกตอพรหมจรรย — Nacca~dassanà ~: to abstain from dancing,
singing, music and unseemly shows)
8. มาลาคนฺธวิเลปนธารณมณฺฑนวิภูสนฏานา เวรมณี (เวนจากการทัดทรงดอกไม
ของหอม และเครื่องลูบไล ซึ่งใชเปนเครื่องประดับตกแตง — Màlà~ñhànà ~: to abstain
from wearing garlands, smartening with scents, and embellishment with unguents)

