Page 180 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 180

[247]                                       180                       พจนานุกรมพุทธศาสตร





                  ที่สืบเนื่องมาแตกาม  อันไมควรหลงใหลหมกมุนมัวเมา  จนถึงรูจักที่จะหนายถอนตนออกได —
                  Kàmàdãnava-kathà: talk on the disadvantages of sensual pleasures)

                  5. เนกขัมมานิสังสกถา (เรื่องอานิสงสแหงความออกจากกาม,  กลาวถึงผลดีของการไมหมก
                  มุนเพลิดเพลินติดอยูในกาม  และใหมีฉันทะที่จะแสวงความดีงามและความสุขอันสงบที่ประณีต

                  ยิ่งขึ้นไปกวานั้น — Nekkhammànisa§sa-kathà: talk on the benefits of renouncing
                  sensual pleasures)

                       ตามปกติ  พระพุทธเจาเมื่อจะทรงแสดงพระธรรมเทศนาแกคฤหัสถ  ผูมีอุปนิสัยสามารถที่

                  จะบรรลุธรรมพิเศษ  ทรงแสดงอนุปุพพิกถานี้กอน  แลวจึงตรัสแสดงอริยสัจจ 4  เปนการทํ าจิต
                  ใหพรอมที่จะรับ ดุจผาที่ซักฟอกสะอาดแลว ควรรับนํ้ ายอมตางๆ ไดดวยดี

                  Vin.I.15; D.I.148.                                                 วินย.4/27/32; ที.สี.9/237/189.

               [247] อภิณหปจจเวกขณ 5 (ขอที่สตรีก็ตาม บุรุษก็ตาม คฤหัสถก็ตาม บรรพชิตก็

                  ตาม  ควรพิจารณาเนืองๆ —  Abhiõhapaccavekkhaõa:  ideas to be constantly
                  reviewed; facts which should be again and again contemplated)

                  1. ชราธัมมตา (ควรพิจารณาเนืองๆ  วา  เรามีความแกเปนธรรมดา  ไมลวงพนความแกไปได

                  — Jaràdhammatà: He should again and again contemplate: I am subject to decay
                  and I cannot escape it.)

                  2. พยาธิธัมมตา (ควรพิจารณาเนืองๆ วา เรามีความเจ็บปวยเปนธรรมดา ไมลวงพนความเจ็บ
                  ปวยไปได — Byàdhidhammatà: I am subject to disease and I cannot escape it.)

                  3. มรณธัมมตา (ควรพิจารณาเนืองๆ วา เรามีความตายเปนธรรมดา ไมลวงพนความตายไป

                  ได — Maraõadhammatà: I am subject to death and I cannot escape it.)
                  4. ปยวินาภาวตา (ควรพิจารณาเนืองๆ วา เราจักตองมีความพลัดพรากจากของรักของชอบใจ

                  ทั้งสิ้น — Piyavinàbhàvatà: There will be division and separation from all that are
                  dear to me and beloved.)

                  5. กัมมัสสกตา (ควรพิจารณาเนืองๆ  วา  เรามีกรรมเปนของตน  เราทํ ากรรมใด  ดีก็ตาม  ชั่ว

                  ก็ตาม จักตองเปนทายาท ของกรรมนั้น — Kammassakatà: I am owner of my deed,
                  whatever deed I do, whether good or bad, I shall become heir to it.)

                       ขอที่ควรพิจารณาเนืองๆ 5  อยางนี้  มีวัตถุประสงคเพื่อละสาเหตุตางๆ  มีความมัวเมา
                  เปนตน ที่ทํ าใหสัตวทั้งหลายตกอยูในความประมาท และประพฤติทุจริตทางไตรทวาร กลาวคือ

                  ขอ 1 เปนเหตุละหรือบรรเทาความเมาในความเปนหนุมสาวหรือความเยาววัย

                  ขอ 2 เปนเหตุละหรือบรรเทาความเมาในความไมมีโรค คือ ความแข็งแรงมีสุขภาพดี

                  ขอ 3 เปนเหตุละหรือบรรเทาความเมาในชีวิต
                  ขอ 4 เปนเหตุละหรือบรรเทาความยึดติดผูกพันในของรักทั้งหลาย
   175   176   177   178   179   180   181   182   183   184   185