Page 255 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 255
หมวดเกิน 10 255 [340]
พึงสังเกตดวยวา การกลาวถึงสวนประกอบของภวจักรตามขอ ก. ถึง ฉ. นี้ เปนคํ าอธิบาย
ในคัมภีรรุนหลัง เชน อภิธัมมัตถสังคหะ เปนตน
การแสดงหลักปฏิจจสมุปบาท ใหเห็นความเกิดขึ้นแหงธรรมตางๆ โดยอาศัยปจจัยสืบทอดกัน
ไปอยางนี้ เปน สมุทยวาร คือฝายสมุทัย ใชเปนคํ าอธิบายอริยสัจจขอที่ 2 (สมุทัยสัจจ) คือ แสดง
ใหเห็นความเกิดขึ้นแหงทุกข ปฏิจจสมุปบาทที่แสดงแบบนี้ เรียกวา อนุโลมปฏิจจสมุปบาท (direct
Dependent Origination)
การแสดงในทางตรงขามกับขางตนนี้ เปน นิโรธวาร คือฝายนิโรธ ใชอธิบายอริยสัจจขอที่ 3
(นิโรธสัจจ) เรียกวา ปฏิโลมปฏิจจสมุปบาท (reverse Dependent Origination ซึ่งความจริงก็
คือ Dependent Extinction นั่นเอง) แสดงใหเห็นความดับไปแหงทุกข ดวยอาศัยความดับไป
แหงปจจัยทั้งหลายสืบทอดกันไป ตัวบทของปฏิจจสมุปบาทแบบปฏิโลมนี้ พึงเทียบจากแบบ
อนุโลมนั่นเอง เชน
1.–2. อวิชฺชาย เตฺวว อเสสวิราคนิโรธา สงฺขารนิโรโธ เพราะอวิชชาสํ ารอกดับไปไมเหลือ
สังขารจึงดับ
(Through the total fading away and cessation of ignorance, cease kamma-
formations.)
3. สงฺขารนิโรธา วิฺาณนิโรโธ เพราะสังขารดับ วิญญาณจึงดับ
(Through the cessation of kamma-formations, ceases consciousness.)
ฯลฯ
12. ชาตินิโรธา ชรามรณํ เพราะชาติดับ ชรามรณะ (จึงดับ)
(Through the cessation of birth, cease decay and death.)
โสกปริเทวทุกฺขโทมนสฺสุปายาสา นิรุชฺฌนฺติ
ความโศก ความครํ่ าครวญ ทุกข โทมนัส ความคับแคนใจ ก็ดับ
(Also cease sorrow, lamentation, pain, grief and despair.)
เอวเมตสฺส เกวลสฺส ทุกฺขกฺขนฺธสฺส นิโรโธ โหติ.
ความดับแหงกองทุกขทั้งปวงนี้ ยอมมีดวยประการฉะนี้
(Thus comes about the cessation of this whole mass of suffering.)
นี้เปน อนุโลมเทศนา ของปฏิโลมปฏิจจสมุปบาท สวน ปฏิโลมเทศนา ก็พึงแสดงยอนวา ชรา
มรณะ เปนตน ดับ เพราะชาติดับ ชาติดับเพราะภพดับ ฯลฯ สังขารดับเพราะอวิชชาดับ อยาง
เดียวกับในอนุโลมปฏิจจสมุปบาท
ปฏิจจสมุปบาทนี้ มีชื่อเรียกอยางอื่นอีก ที่สํ าคัญคือ อิทัปปจจยตา (ภาวะที่มีอันนี้ๆ เปนปจจัย
— Idappaccayatà: specific conditionality) ธรรมนิยาม (ความเปนไปอันแนนอนแหงธรรมดา,
กฎธรรมชาติ — Dhammaniyàma: orderliness of nature; natural law) และ ปจจยาการ

