Page 35 - Aardrijkskundevakdidactiek_2021
P. 35

Een model kan aanvaard of verworpen worden, juist zijn of vals. Het kan ook rijk zijn aan
                        implicaties en bijgevolg een vruchtbare bron om nieuwe hypothesen te formuleren voor
                        verder onderzoek.

                        In de fysische geografie is het werken met modellen voldoende bekend, maar ook in de
                        sociaal-economische geografie vindt men ze terug in het voortbouwen op de ideeën van
                        von  Thünen,  Weber,  Christaller,  Lösch,  maar  ook  in  werken  met  isochronen,
                        invloedssferen enz.


                        Een  uitloper  van  het  theorie-paradigma  vinden  we  in  het  denken  en  werken  met
                        systemen (‘Earth System Science’). Zo is het zonnestelsel een systeem, waarvan zon en
                        planeten  elementen  zijn  met  onderlinge  relaties,  die  positie  en  beweging  bepalen.
                        Systemen hebben meestal subsystemen en vertonen een dynamisch evenwicht.












                        Figuur 2: ‘zaak’vakbenadering (Pride Physiotherapy & Nutrition, 2017). Figuur 3: multidisciplinair (Séguin).



                        Niet alleen in de fysische, maar ook in de sociaal-economische geografie bestaan zulke
                        "spatial  systems"  waarbij  men  het  systeem  ziet  "as  a  whole  because  of  the
                        interdependence of its parts" (Rapoport).


                        Zo vormt de stedelijke organisatie met hiërarchie en invloedssferen een stedelijk systeem,
                        terwijl  een  afzonderlijke  stad  daarvan  een  subsysteem  is  bestaande  uit  woonwijken
                        industrieterreinen,  CBD  als  elementen.  Op  zijn  beurt  kan  elk  element  als  een
                        subsubsysteem beschouwd worden, bv. een woonwijk bestaat uit woonbuurten, winkels,
                        school, plein, straten. Op analoge wijze kan men het hebben over een landschapssysteem.


                        De recente revitalisatie van ‘systeemdenken’ blijkt o.m. uit het wetenschappelijk
                        onderzoek hierover en vormingen voor leerkrachten dienaangaande (Cox & Steegen,
                        2017).
                        Deze benadering vond vele jaren na datum ook ingang in de vanaf 2017 geïntroduceerde
                        leerplannen van het Katholiek Onderwijs Vlaanderen en het GO! : ‘Het leerplan is een
                        integratie van aardrijkskunde en natuurwetenschappen en wil het ‘vakjes’-denken
                        overstijgen. Het systeemdenken staat dan ook centraal. Hierbij is het de bedoeling dat
                        leerlingen inzicht verwerven in het ontstaan en evolueren van het ecosysteem aarde.’
                        (Katholiek Onderwijs Vlaanderen, 2017) en ‘Systeemdenken als benaderingswijze kan
                        toegepast worden om de samenhang van de verschillende actoren in een geheel in beeld
                        te brengen (GO!onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap, 2017).

                        Denken in systemen is in en leidt zelfs tot een interdisciplinaire aanpak om beter zicht te
                        krijgen  op  de  samenhang  van  complexe  problemen.  De  rapporten  van  de  "Club  van
                        Rome" en "Global Change" zijn in dat opzicht relevant.



                        2 AAVD                                 35                   © 2020 Arteveldehogeschool
   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40