Page 36 - Aardrijkskundevakdidactiek_2021

Figuur 4: wereldsysteem volgens 1 Rapport van Club van Rome, 1972.
e
2.4.4 Ruimtelijke organisatie en toegepaste geografie
Het systeemdenken veronderstelt dat beheersing en besturing mogelijk zijn. Systemen
evolueren vooral op middellange en lange termijn. Het ligt voor de hand dat de toekomst
hier in het spel is Het handelen van nu dient derhalve rationeel en normatief te gebeuren
in functie van het soort toekomst dat we willen bereiken. Vele geografen zagen in de
normatieve ruimtelijke idee een dienst aan de maatschappij van morgen. Ruimtelijke
ordening, ruimtelijke planning of meer algemeen "ruimtelijke organisatie" poogt de
werkzame krachten van natuur en mens, met inbegrip van de menselijke aspiraties m
goede banen te leiden om te komen tot een optimaal geheel van ruimtelijke structuren
die alle functies schragen.

Dat veronderstelt "survey" en "action": de toestand kennen en verklaren moet ook een
voorspellen en een actie inhouden. Men moet weten hoe dynamische evenwichten tot
stand komen om die mechanismen daarna in de toekomst te projecteren. Het opmaken
van gewestplannen was een concretisering ervan, alhoewel erg stroef en te weinig een
proces-planning (met voortdurende bijsturing). De huidige structuurplanning op diverse
niveaus (stad, provincie, Vlaanderen) poogt de ruimtelijke organisatie eerder te
benaderen als een dynamisch geheel, gestoeld op diverse processen die de ruimte
structureren (bv. het samenwoningssysteem).

De ruimtelijke organisatie is een onderdeel van de toegepaste geografie, dat in de jaren
zestig een grote opbloei kende en sindsdien een eigen leven is gaan leiden, een eigen
wetenschap is geworden al dan met gekoppeld aan de universitaire geografische
instituten.

2 AAVD 36 © 2020 Arteveldehogeschool