Page 71 - ประวัติศาสตร์นิพนธ์ว่าด้วยพลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์
P. 71

59




                                                                                              ่
                                                                                                         1
                       ส ารวจชีวิตประจ าวันในสังคมและในชีวิตส่วนตัวมากกว่าการแสดงภาพลักษณ์ตอสาธารณะ
                                                                                          ่
                                   ่
                                                                     ่
                       กระนั้น ขณะทีพลูตาร์ชส ารวจชีวิตของบุคคลส าคัญเพือสะท้อนถึงอารยธรรมทีบุคคลนั้นด ารงอยู่
                         ่
                                                                         ่
                       แตจอห์นสันกลับส ารวจเรื่องราวชีวิตประจ าวันของบุคคลทัวไปและความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของ
                                        ื
                                        ่
                                                       ่
                               ิ
                       ชีวประวัตกับบุคคลอนในสังคม โดยเชือว่า ชีวิตของเจ้าของชีวประวัตสามารถเปนบทเรียนชีวิตแก่
                                                                                           ็
                                                                                 ิ
                         ่
                       ผู้อนได้ ท าให้ความจริงทุกด้านของเจ้าของชีวประวัตไม่ว่าจะเปนด้านความส าเร็จหรือความ
                                                                                ็
                         ื
                                                                      ิ
                                                                                                    ี่
                       ล้มเหลวจะต้องถูกน าเสนออย่างตรงไปตรงมาในงานเขียน และการเข้าถึงความจริงเกยวกับ
                                                                                      2
                                            ็
                       เจ้าของชีวประวัติกลายเปนเกณฑ์ก าหนดคุณค่าของงานเขียนชีวประวัตินั้น
                                                                ิ
                                                                               ิ
                               แนวคดและวิธการการเขียนชีวประวัตของจอห์นสันมีอทธพลอย่างมากในวงการเขียน
                                    ิ
                                            ี
                                                                                 ิ
                                                      ็
                                                                                                    ่
                       ชีวประวัตของประเทศอังกฤษ และเปนหนึ่งในแบบแผนส าคัญของงานเขียนชีวประวัติจนเมือเข้าสู ่
                               ิ
                                                                                          ่
                                                ่
                                                     ึ
                                                                        ่
                       ประมาณกลางพุทธศตวรรษที 24 ถงกลางพุทธศตวรรษที 25 (คริสต์ศตวรรษที 19) บริบทกระแส
                                                                   ่
                                                 ู
                            ุ
                                                                                                  ี
                                                                ิ
                       ความรนแรงทางอารมณ์ความร้สึกหลังการปฏิวัตฝรังเศสส่งผลให้สังคมอังกฤษเกิดถกเถยงถึงการ
                       น าเสนอความออนแอและความล้มเหลวในชีวิตมนุษย์ ท าให้การเขียนชีวประวัตบุคคลอยูภายใต้
                                                                                           ิ
                                                                                                   ่
                                    ่
                             ่
                       จารีตทีก ากับให้ผู้เขียนชีวประวัติต้องปฏิบัติตามอย่างระมัดระวังมิให้เกิดความเสื่อมเสียต่อเจ้าของ
                               ิ
                                                                                                  ิ
                       ชีวประวัตแม้จะสิ้นชีวิตไปแล้ว โดยเฉพาะประเดนทางศีลธรรม กรอบโครงเรื่องชีวประวัตบุคคลใน
                                                                ็
                       ช่วงเวลานี้จึงจะมุงน าเสนอคุณงามความดมากกว่าความล้มเหลวในชีวิต ขณะเดยวกัน เรื่องราว
                                                                                            ี
                                                           ี
                                      ่
                       ออนไหวหรือหมิ่นเหม่ตอศลธรรมก็จะถูกละเว้นไม่กล่าวถึง ไม่ให้ความส าคัญ หรือปรับแตงแก้ไข
                                             ี
                                           ่
                        ่
                                                                                                    ่
                       ให้ผ่อนเบาลง
                                ี
                                                                               ่
                                                                      ็
                                               ่
                               อกทั้งชีวประวัตเริมปลีกตัวออกจากความเปนศาสตร์ทีน าเสนอความจริงเบื้องลึกของ
                                             ิ
                                         ่
                       เจ้าของชีวประวัตไปสูความเปนวรรณกรรมมากขึ้น สาเหตุหนึ่งมาจากความต้องการบันทึกเรื่องราว
                                                ็
                                     ิ
                                                                                                   ื
                                                                                                 ่
                                     ่
                                                                                                   ่
                                                                                 ่
                                                                    ิ
                       ชีวิตของบุคคลทีขยายตัวจากบุคคลส าคัญในประวัตศาสตร์หรือมีชือเสียงไปยังคนกลุมอน ๆ ใน
                                  ่
                       สังคม ขณะทีนักเขียนชีวประวัตจ านวนหนึ่งอาจมิได้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดคุ้นเคยกับเจ้าของ
                                                   ิ
                                                                                            ็
                                                                                          ่
                               ิ
                       ชีวประวัตหรือมีประสบการณ์รับร้เรื่องราวส่วนตัวของเจ้าของชีวประวัต หากแตเปนเพียงบุคคลที ่
                                                   ู
                                                                                   ิ
                                                               ่
                                                                                       ่
                                                                                    ิ
                       ถูกจ้างวานจากส านักพิมพ์หรือครอบครัวและเพือนของเจ้าของชีวประวัต เพือเขียนหนังสืออนุสรณ์
                                                                   ิ
                                             ิ
                       ระลึกถึงเจ้าของชีวประวัต ท าให้นักเขียนชีวประวัตเหล่านี้ต้องประกอบสร้างตัวตนของเจ้าของ
                       ชีวประวัตเพียงจากหลักฐานและค าบอกเล่าของผู้ใกล้ชิดเจ้าของชีวประวัตเท่านั้น รวมทั้งมิได้มี
                                                                                        ิ
                               ิ
                       อิสระในการน าเสนอความจริงของเจ้าของชีวประวัตทุกแง่มุมอย่างตรงไปตรงมา หากแต่อยู่ภายใต้
                                                                  ิ
                                           ่
                       ข้อจ ากัดทางจารีต คุณคาทางสังคม และความคาดหวังของผู้ว่าจ้าง ข้อจ ากัดในการสะท้อนความ

                               1  Ibid. p. 30.
                               2  Ibid. p. 31.
   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76