Page 135 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

มาตรา ๑๙๓/๓๐ เมื่อคณะกรรมการพิจารณาความรับผิดทางละเมิดของโจทกสรุปสำนวนการสอบสวน

ตั้งแตวันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๘ และมีหนังสือถึงผูอำนวยการโจทกเมื่อวันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๕๘

โจทกฟองคดีนี้เมื่อวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๖๐ ฟองโจทกในเรื่องผิดสัญญาจางแรงงานจึงไมขาดอายุความ
คดีมีปญหาที่ตองวินิจฉัยเปนประการแรกตามอุทธรณของจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕

ที่ ๗ และที่ ๘ วา ฟองของโจทกขาดอายุความหรือไม เห็นวา โจทกบรรยายฟองถึงความสัมพันธ

ระหวางโจทกกับจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๕ วาเปนพนักงานโจทก ไดทำสัญญาเขาทำงานกับโจทกโดย

ตกลงจะปฏิบัติหนาที่ดวยความวิริยะ อุตสาหะและยินยอมปฏิบัติงานตามกฎหมาย ขอบังคับ
ระเบียบ และคำสั่งของโจทกที่กำหนดไวอยางเครงครัด และจะปฏิบัติหนาที่ดวยความซื่อสัตย

สุจริต รอบคอบระมัดระวัง มิใหเกิดความเสียหาย หากฝาฝนเปนเหตุใหโจทกไดรับความเสียหาย

ยินยอมชดใชคาเสียหายใหแกโจทก และระบุถึงการปฏิบัติงานของจำเลยที่ ๑ วากระทำการทุจริต

จำเลยที่ ๒ และที่ ๔ ปฏิบัติงานไมเปนไปตามคำสั่งโจทกที่ ๕๖/๒๕๕๕ เรื่องการใหสินเชื่อบุคคล
และคำสั่งโจทกที่ ๑๐๗/๒๕๕๖ เรื่องการใหสินเชื่อบุคคล (แกไขเพิ่มเติมครั้งที่ ๗) และจำเลยที่ ๕

ปฏิบัติงานไมเปนไปตามคำสั่งโจทกที่ ๑๔๙/๒๕๕๒ เรื่องหลักเกณฑและวิธีปฏิบัติงานการรับ

ฝากเงินประเภทเผื่อเรียกและประจำ อันเปนความบกพรองตอหนาที่ ปฏิบัติหนาที่ดวยความ

ประมาทเลินเลออยางรายแรง ทำใหโจทกไดรับความเสียหาย คำฟองโจทกจึงเปนการฟองขอให
จำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๕ รับผิดทั้งมูลละเมิดและมูลสัญญาจางแรงงาน ดังนั้น แมโจทกจะไดรูถึงการ

ละเมิดและรูตัวเจาหนาที่ ผูจะพึงตองใชคาสินไหมทดแทนตั้งแตวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ ๒๕๕๘

ซึ่งเปนวันที่โจทกมีคำสั่งไลจำเลยที่ ๑ ออกจากตำแหนงตามที่จำเลยที่ ๑ อางในอุทธรณ และแม

ผูอำนวยการโจทกจะทราบผลการสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวนความรับผิดทางละเมิดเมื่อ
วันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๕๘ ซึ่งถือวาโจทกรูตัวเจาหนาที่ผูจะพึงตองใชคาสินไหมทดแทนแกโจทก

แลวตั้งแตวันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๕๘ ตามที่จำเลยที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ ที่ ๗ และที่ ๘ อางในอุทธรณ

และแมโจทกนำคดีมาฟองเมื่อวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๖๐ เกินกวา ๒ ป นับแตวันที่หนวยงานของรัฐ

รูถึงการละเมิดและรูตัวเจาหนาที่ ผูจะพึงตองใชคาสินไหมทดแทน คดีจึงขาดอายุความตาม
พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๑๐ วรรคสอง ก็ตาม

แตในเรื่องผิดสัญญาจางแรงงาน มิไดบัญญัติอายุความไวโดยเฉพาะ จึงตองใชอายุความทั่วไป ๑๐ ป

ตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๑๙๓/๓๐ และเริ่มนับแตขณะที่อาจบังคับสิทธิ

เรียกรองไดเปนตนไปตามมาตรา ๑๙๓/๑๒ กลาวคือนับแตวันที่จำเลยที่ ๑ กระทำการทุจริต
และนับแตวันที่จำเลยที่ ๒ และที่ ๔ รวมกันวิเคราะหและอนุมัติปลอยสินเชื่อไมเปนไปตามคำสั่งโจทก

และนับแตวันที่จำเลยที่ ๕ อนุมัติใหเปดบัญชีไมเปนไปตามคำสั่งโจทก ซึ่งเปนวันผิดสัญญาจางแรงงาน

๑๒๕