Page 138 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ของเอกสาร ประกอบกับผูกูมิไดมาติดตอใหตัวอยางลายมือชื่อดวยตนเอง อันเปนชองทางใหมี

การทุจริตถอนเงินกูออกจากบัญชีเงินฝากดังกลาวไดสำเร็จ จึงเปนการไมปฏิบัติใหเปนไปตาม

คำสั่งของโจทก ดังนั้น อุทธรณของจำเลยที่ ๕ ในขอนี้จึงเปนอุทธรณโตเถียงดุลพินิจในการรับฟง
พยานหลักฐานของศาลแรงงานภาค ๔ อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเชนกัน

มีปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยที่ ๒ และที่ ๔ ในประเด็นที่ ๔ และอุทธรณ
ของจำเลยที่ ๕ ในประเด็นที่ ๓ วา จำเลยที่ ๒ ที่ ๔ และที่ ๕ ประมาทเลินเลออยางรายแรงหรือไม

เห็นวา เมื่อศาลแรงงานภาค ๔ ฟงขอเท็จจริงแลววา จำเลยที่ ๒ และที่ ๔ ในฐานะคณะกรรมการ

สินเชื่อสาขา มีหนาที่ความรับผิดชอบที่ตองวิเคราะหสินเชื่อและพิจารณาอนุมัติใหเปนไปตามคำสั่ง

ของโจทกตามคำสั่งโจทกที่ ๕๖/๒๕๕๕ และที่ ๑๐๗/๒๕๕๖ และโจทกไดแจงเวียนคำสั่งใหพนักงาน
ของโจทกทราบแลว แตจำเลยที่ ๒ และที่ ๔ ไดพิจารณาอนุมัติสินเชื่อใหสูงเกินกวาที่กำหนดไว

ในคำสั่งและไมไดพิจารณาวัตถุประสงคของการกูเงิน ความสามารถในการชำระหนี้ และวิเคราะห

ความเปนไปไดในการขอสินเชื่อใหเปนไปตามคำสั่งโจทกที่ ๕๖/๒๕๕๕ และที่ ๑๐๗/๒๕๕๖

จนกระทั่งเปนชองทางใหจำเลยที่ ๑ กระทำการทุจริตไดสำเร็จ และจำเลยที่ ๕ ในฐานะผูอนุมัติ
ใหเปดบัญชี มิไดตรวจสอบความถูกตองของเอกสาร ประกอบกับผูกูมิไดมาติดตอใหตัวอยาง

ลายมือชื่อดวยตนเอง อันเปนชองทางใหจำเลยที่ ๑ กระทำการทุจริตถอนเงินกูออกจากบัญชี

เงินฝากไดสำเร็จ จนเปนเหตุใหโจทกไดรับความเสียหายเปนเงิน ๑๒,๒๐๐,๐๐๐ บาท ซึ่งหากจำเลย

ที่ ๒ และที่ ๔ ไดใชความระมัดระวังในการปฏิบัติหนาที่ของตนโดยละเอียดรอบคอบโดยสอบถาม
จำเลยที่ ๑ ถึงเหตุผลในการวิเคราะหสินเชื่อใหกับผูกูสูงเกินกวาที่กำหนดไวในคำสั่งโจทกที่ ๑๐๗/๒๕๕๖

รวมถึงตรวจสอบเอกสารที่ใชประกอบการกู และหากจำเลยที่ ๕ ไดใชความระมัดระวังใน

การปฏิบัติหนาที่ของตนโดยละเอียดรอบคอบโดยตรวจสอบความถูกตองของเอกสารการขอเปด

บัญชีแลว จำเลยที่ ๑ ก็คงไมมีโอกาสที่จะกระทำการทุจริตได แตจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ และที่ ๕ ไมได
ใชความระมัดระวังใหเพียงพอ พฤติการณของจำเลยที่ ๒ ที่ ๔และที่ ๕ จึงเปนการปฏิบัติหนาที่

ดวยความประมาทเลินเลออยางรายแรง ทำใหเกิดความเสียหายแกโจทก จึงตองรับผิดตอโจทก

ในสวนที่ตนมีสวนกอใหเกิดความเสียหาย ที่ศาลแรงงานภาค ๔ พิพากษามานั้นชอบแลว

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ และที่ ๕ ในขอนี้ฟงไมขึ้น
ที่จำเลยที่ ๒ และที่ ๔ อุทธรณในประเด็นที่ ๕ วา โจทกมีสวนรวมในการประมาทเลินเลอ

เห็นวา ตามที่ไดวินิจฉัยไปแลวขางตนวา โจทกมีการแจงเวียนคำสั่งใหพนักงานโจทกทราบแลว

๑๒๘