Page 172 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 172

ขณะที่โจทกบอกเลิกจางพันตำรวจโท ส. โจทกแจงเหตุที่เลิกจางเพียงวาไมเหมาะสม

              กับตำแหนง โดยไมไดระบุขอเท็จจริงอันเปนเหตุที่เลิกจางวาการไมเหมาะสมกับตำแหนงนั้น

              มีรายละเอียดอยางไรจึงไมเหมาะสมถึงขนาดที่จะเลิกจางโดยไมจายคาชดเชย ดังนั้น โจทก

              จะยกเหตุอื่นขึ้นมาอางภายหลังเปนขอตอสูเพื่อไมตองจายคาชดเชยไมได ตาม พ.ร.บ.
              คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๙ วรรคสาม โจทกจึงตองจายคาชดเชยใหแก

              พันตำรวจโท ส.






                       โจทกฟอง ขอใหเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุมครอง

              แรงงานจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่ ๓๐/๒๕๖๑ ลงวันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๑

                       จำเลยใหการ ขอใหยกฟอง
                       ศาลแรงงานภาค ๑ พิพากษาใหเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการ

              และคุมครองแรงงานจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่ ๓๐/๒๕๖๑ ลงวันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๑

                       จำเลยอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๑ ฟงขอเท็จจริงวา
              โจทกเปนนิติบุคคลประเภทสหกรณออมทรัพยตามพระราชบัญญัติสหกรณ พ.ศ. ๒๕๔๒ โจทก

              ทำสัญญาจางพันตำรวจโทสมบัติ ในตำแหนงผูจัดการ โดยทำสัญญาจางเริ่มตั้งแตวันที่ ๑ มกราคม

              ๒๕๖๐ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๐ คาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๔๑,๗๒๐ บาท กำหนดจาย

              คาจางกอนวันสิ้นเดือน ๓ วัน พันตำรวจโทสมบัติทำงานใหโจทกจนครบกำหนดตามสัญญา วันที่
              ๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๐ คณะกรรมการดำเนินการโจทกมีมติที่ประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๖๑ ไมตอสัญญา

              จางใหพันตำรวจโทสมบัติเนื่องจากมีความไมเหมาะสมกับตำแหนง วันที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๖๑

              พันตำรวจโทสมบัติยื่นคำรองตอจำเลยวาโจทกเลิกจางโดยไมจายคาชดเชย จำเลยสอบสวน

              ขอเท็จจริง แลวมีคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการและคุมครองแรงงานจังหวัด
              พระนครศรีอยุธยาที่ ๓๐/๒๕๖๑ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๑ ใหโจทกจายคาชดเชยใหแกพันตำรวจโท

              สมบัติ ๑๒๕,๑๖๐ บาท แลววินิจฉัยวาพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘

              บัญญัติวา “ใหนายจางจายคาชดเชยใหแกลูกจางซึ่งเลิกจางดังตอไปนี้...(๒) ลูกจางซึ่งทำงานติดตอกัน

              ครบหนึ่งปแตไมครบสามป ใหจายไมนอยกวาคาจางอัตราสุดทายเกาสิบวัน...” วรรคสองบัญญัติวา
              “การเลิกจางตามมาตรานี้ หมายความวา การกระทำใดที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไปและ

              ไมจายคาจางให ไมวาจะเปนเพราะเหตุสิ้นสุดสัญญาจางหรือเหตุอื่นใด...” วรรคสามบัญญัติวา


                                                     ๑๖๒
   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176   177