Page 24 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองรวมกันชำระคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรม

และการทำละเมิด ๕,๑๘๔,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันเลิกจาง
เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก ใหจำเลยทั้งสองรวมกันออกหนังสือประกาศแกไขขาวให

โจทกโดยสงทางจดหมายอิเล็กทรอนิกสแกพนักงานทุกคนและปดไว ณ สำนักงานของจำเลยที่ ๑

และบริษัทในเครือในสถานที่เปดเผยเปนเวลาหนึ่งเดือนวาโจทกไมมีพฤติกรรมดังที่ระบุไวในหนังสือ

เลิกจาง

จำเลยทั้งสองใหการ ขอใหยกฟอง
ศาลแรงงานภาค ๑ พิพากษาใหจำเลยที่ ๑ ชำระคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปน

ธรรม ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับถัดจากวันฟอง (ฟองวันที่ ๑

กุมภาพันธ ๒๕๖๒) เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก และยกฟอง
จำเลยที่ ๒

โจทกและจำเลยที่ ๑ อุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ขอเท็จจริงรับฟงไดวา จำเลย

ที่ ๑ เปนนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด จำเลยที่ ๒ เปนประธานกรรมการบริหารและเปนหนึ่งใน

คณะกรรมการบริษัท โจทกเปนลูกจางจำเลยที่ ๑ ตั้งแตวันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๔๗ ตำแหนงสุดทาย
เปนประธานเจาหนาที่บริหารฝายการเงิน ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๒๑๖,๐๐๐ บาท วันที่

๒๕ กันยายน ๒๕๖๑ จำเลยที่ ๑ มีหนังสือเลิกจางโจทกอางวา โจทกมีความประพฤติและปฏิบัติ

ตนไมเหมาะสมกับตำแหนงผูบริหารระดับสูงขององคกร กลาวคือ โจทกปฏิบัติตนขัดแยงกับ
นโยบายที่ไดรับมอบหมายจากกรรมการผูจัดการเปนประจำและตอเนื่อง กระทำโดยตั้งใจและ

เจตนาทำใหกรรมการผูจัดการไดรับความอับอายในที่ประชุมผูบริหารประจำสัปดาห ประจำเดือน

และประชุมกรรมการบริษัทมาโดยตลอด สรางความแตกแยกในองคกรในเรื่องนโยบายการตลาด

ที่แตกตางจากนโยบายของบริษัท ไมยอมรับใน Code of Conduct ขอกำหนดในการทำงานและ

การบริหารงานของกรรมการผูจัดการ มีพฤติกรรมเปนปฏิปกษตอกรรมการผูจัดการทั้งตอหนา
และลับหลังในที่สาธารณะ และเปดเผยขอมูลภายในของบริษัทใหบุคคลภายนอกทำใหบริษัท

เสื่อมเสียชื่อเสียงและไดรับความเสียหาย

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยที่ ๑ วา มีเหตุอันสมควรและเพียงพอที่
จำเลยที่ ๑ จะเลิกจางโจทก จึงไมใชการเลิกจางไมเปนธรรมหรือไม เห็นวา แมคณะกรรมการของ

จำเลยที่ ๑ เทานั้นที่มีอำนาจกำหนดนโยบายหรือแนวทางการดำเนินกิจการของบริษัทจำเลยที่ ๑

รวมทั้งกิจการของบริษัทในเครือ แตการที่โจทกเปนลูกจางจำเลยที่ ๑ มีตำแหนงประธานเจาหนาที่

๑๔