Page 241 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 241

ในการทำงานจากตางประเทศติดตัว รวมทั้งทักษะทางภาษาญี่ปุน แมขอตกลงในสัญญาการฝกงาน

              ระยะยาวที่ประเทศญี่ปุน ขอ ๓ และขอ ๔ จะกำหนดใหจำเลยตองกลับมาทำงานใหแกโจทกหลัง

              จากเสร็จสิ้นการฝกงาน โดยไมลาออก หรือกระทำการใด ๆ ที่ไมเหมาะสม หรือไมสมควรจนเปน
              เหตุใหตองพนจากตำแหนงหนาที่การงานของโจทกอยางนอย ๕ ป ตอการสงไปฝกงาน ๑ ป

              จะเปนการจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพในการประกอบอาชีพการงาน แตเปนเรื่องปกติที่บริษัทซึ่งประกอบ

              กิจการวิจัยและพัฒนาเชนโจทกจะใชสัญญาดังกลาวเพื่อพัฒนาบุคลากร ทั้งคูสัญญาตางไดรับ

              ประโยชนจึงมีลักษณะเปนสัญญาตางตอบแทน กอนทำสัญญาโจทกแจงใหจำเลยทราบถึง
              ขอกำหนดดังกลาวหลายครั้ง ในการเขาทำสัญญาไมปรากฏวาจำเลยตกอยูในภาวะจำยอม ลูกจาง

              ทุกคนที่โจทกสงไปฝกงานที่ประเทศญี่ปุนตั้งแตป ๒๕๕๒ เปนตนมาลวนใชขอตกลงเดียวกันกับ

              จำเลย เมื่อจำเลยกลับมาทำงานใหแกโจทกก็มิไดถูกตัดทอนคาตอบแทนการทำงาน ทั้งโจทก

              ยังไดรับการเลื่อนตำแหนงที่สูงขึ้นและปรับเพิ่มเงินสวัสดิการคาภาษาญี่ปุนใหแกโจทกอีกดวย
              ขอตกลงในสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุน ขอ ๓ และขอ ๔ ไมทำใหโจทกไดเปรียบ

              จำเลย หรือทำใหจำเลยถูกจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพตองรับภาระมากกวาที่จะพึงคาดหมายไดตาม

              ปกติ จึงไมใชขอสัญญาที่ไมเปนธรรมตามพระราชบัญญัติวาดวยขอสัญญาที่ไมเปนธรรม

              พ.ศ. ๒๕๔๐ สัญญาดังกลาวมีผลบังคับได กรณีไมมีเหตุที่จะกำหนดใหมีผลบังคับไดเพียง ๒ ป ตามที่
              จำเลยฟองแยง นอกจากนี้ สัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุนเปนสัญญาที่แยกตางหาก

              จากสัญญาจางแรงงาน และมิไดเปนขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ระเบียบหรือคำสั่งของนายจาง

              จึงไมใชกรณีสัญญาจางระหวางนายจางกับลูกจาง ขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ระเบียบ หรือคำสั่ง

              ของนายจางที่ทำใหนายจางไดเปรียบลูกจางเกินสมควร สัญญาดังกลาวจึงไมขัดตอพระราชบัญญัติ
              คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๔/๑ อันศาลแรงงานกลางจะมีอำนาจสั่งใหมีผลใช

              บังคับเพียงเทาที่เปนธรรมและพอสมควรแกกรณี โจทกเสียคาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงาน

              ๒,๒๖๔,๖๑๔ บาท โดยเงินเดือนและเงินพิเศษที่จายในประเทศไทย กับเงินเดือนและภาษีเงินได

              บุคคลธรรมดาที่จายในประเทศญี่ปุนเปนคาจาง ไมใชคาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงาน จำเลย
              กลับมาทำงานใหแกโจทก ๓ ป ๗ เดือน หรือ ๔๓ เดือน แลวลาออกจากการเปนลูกจางโจทก

              คงเหลือระยะเวลาทำงานใหแกโจทกอีก ๗๗ เดือน จำเลยผิดสัญญา แตคาเสียหายที่กำหนดวิธี

              การคำนวณไวในสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุน มีลักษณะเปนเบี้ยปรับและสูงเกินสวน

              สมควรลดลงโดยกำหนดใหจำเลยชดใชคาเสียหายเทากับคาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงาน พรอม
              เบี้ยปรับ ๑ เทา หักตามสัดสวนของระยะเวลาที่จำเลยกลับมาทำงานใหแกโจทกแลว จำเลยตอง

              ชดใชคาเสียหายแกโจทก ๒,๙๐๖,๒๕๔.๖๓ บาท


                                                     ๒๓๑
   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245   246