Page 242 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ที่จำเลยอุทธรณวา ขอตกลงในสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุนระหวางโจทกกับ

จำเลยที่กำหนดใหจำเลยตองกลับมาทำงานใหแกโจทก ๑๐ ป ขัดตอรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย

พ.ศ. ๒๕๖๐ ที่ใหสิทธิและเสรีภาพในการประกอบอาชีพของบุคคลนั้น เห็นวา จำเลยอุทธรณ
ในขอที่ไมไดกลาวไวในคำใหการและฟองแยง จำเลยเพิ่งยกเรื่องนี้ขึ้นกลาวอางในชั้นอุทธรณ

จึงเปนอุทธรณในขอที่ไมไดยกขึ้นวากันมาแลวโดยชอบในศาลแรงงานกลาง ไมชอบดวยประมวล

กฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน

และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ
ไมรับวินิจฉัย

ที่จำเลยอุทธรณวา นอกจากคาจางแลว คาเรียนภาษา คาตั๋วเครื่องบิน คาขนสง คาวีซา

และคาที่พักที่จายในประเทศไทย ก็ไมถือวาเปนคาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงาน ทั้งคาเรียน

ภาษา เงินเตรียมตัว คาวีซา คาขนสง และคาที่พักที่จายในประเทศญี่ปุน ผูที่ออกใหจำเลย คือ
บริษัทแมของโจทกหาใชโจทกไม โจทกจึงนำคาใชจายทั้งสองกรณีมารวมเปนคาใชจายในการสง

จำเลยไปฝกงานไมไดนั้น เห็นวา อุทธรณของจำเลยดังกลาวเปนการโตแยงดุลพินิจในการรับฟง

พยานหลักฐานเพื่อกำหนดคาเสียหายของศาลแรงงานกลางซึ่งฟงขอเท็จจริงวา เฉพาะเงินเดือน

และเงินพิเศษที่จายในประเทศไทย กับเงินเดือนและภาษีเงินไดบุคคลธรรมดาที่จายในประเทศ
ญี่ปุนเทานั้นที่ไมใชคาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงานและโจทกเสียคาใชจายในการสงจำเลยไป

ฝกงาน ๒,๒๖๔,๖๑๔ บาท อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
คดีมีปญหาวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา ขอตกลงในสัญญาการฝกงานระยะยาวที่

ประเทศญี่ปุนระหวางโจทกกับจำเลย ขอ ๓ และขอ ๔ ทำใหจำเลยถูกจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพตอง

รับภาระมากกวาจะพึงคาดหมายไดตามปกติหรือไม และมีผลบังคับไดเพียงใด เห็นวา กอนทำสัญญา

การฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุน จำเลยทำงานเปนลูกจางโจทก มีหนาที่ในการเขียนแบบรางแบบ
ของชิ้นสวนรถจักรยานยนต เมื่อโจทกประกอบกิจการวิจัย และพัฒนาเกี่ยวกับรถจักรยานยนต

และเครื่องยนตอเนกประสงค การที่โจทกลงทุนสงจำเลยไปฝกงานที่บริษัทแมของโจทกที่ประเทศ

ญี่ปุนดวยการออกคาใชจายทั้งหมดให นับเปนทางหนึ่งในการพัฒนาบุคลากรของโจทก การที่จำเลย

กลับมาทำงานใหแกโจทกหลังจากเสร็จสิ้นการฝกงาน และจำเลยไดรับการเลื่อนตำแหนงที่สูงขึ้น
รวมทั้งการปรับเพิ่มเงินสวัสดิการคาภาษาญี่ปุนใหแกจำเลย แสดงวาจำเลยมีความรู ประสบการณ

และคุณวุฒิมากขึ้น จึงยอมเปนที่ตองการของบริษัทอื่นเพราะไมตองลงทุนสงคนไปฝกงาน ทั้งการ

๒๓๒