Page 239 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 239

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๗๗๗/๒๕๖๓  บริษัทฮอนดา อารแอนดดี

                                                                    เซาทอีสท เอเซีย จำกัด    โจทก

                                                                    นายนวพล  ปลอดโปรง  จำเลย



              พ.ร.บ. วาดวยขอสัญญาที่ไมเปนธรรม พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๕ วรรคหนึ่ง

              พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๔/๑



                       การที่โจทกลงทุนสงจำเลยไปฝกงานที่บริษัทแมของโจทกที่ประเทศญี่ปุนดวยการ

              ออกคาใชจายทั้งหมดให นับเปนทางหนึ่งในการพัฒนาบุคลากรของโจทก ทั้งการฝกงาน

              ดังกลาวไมวาโจทกหรือจำเลยตางฝายตางไดรับประโยชนดวยกัน ถือไดวาเปนสัญญาตาง

              ตอบแทน ประกอบกับขอตกลงที่กำหนดใหจำเลยตองกลับมาทำงานใหแกโจทก มิฉะนั้น

              ตองชดใชคาใชจายในการฝกงานคืนโจทกพรอมเบี้ยปรับ มีลักษณะเปนการปกปองกิจการ
              ของโจทก นอกจากนี้ จำเลยสามารถเลือกไดวาจะกลับมาทำงานใหแกโจทก หรือชดใช

              คาใชจายในการฝกงานคืนโจทกพรอมเบี้ยปรับ จึงมิไดเปนการปดโอกาสและความสามารถ

              ในการประกอบกิจการหรือประกอบอาชีพการงานอื่นโดยเด็ดขาด แตจำเลยไปฝกงาน ๒ ป
              มีคาใชจายในการฝกงานเพียง ๒,๒๖๔,๖๑๔ บาท ขอตกลงที่กำหนดใหจำเลยตองกลับมา

              ทำงานใหแกโจทกในตำแหนงและหนาที่ที่โจทกกำหนดเปนเวลาถึง ๑๐ ป จึงนานเกินสมควร

              เปนขอตกลงที่ทำใหจำเลยตองรับภาระมากกวาที่จะพึงคาดหมายไดตามปกติ พิเคราะห

              ทางไดเสียอันชอบดวยกฎหมายของโจทกและจำเลยแลว จึงใหขอตกลงดังกลาวมีผลบังคับ

              ไดเพียง ๖ ป เทาที่เปนธรรมและพอสมควรแกกรณีตาม พ.ร.บ. วาดวยขอสัญญาที่ไมเปนธรรม
              พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๕ วรรคหนึ่ง

                       จำเลยสมัครใจเขาทำสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุนกับโจทก แสดงวา

              เปนสัญญาที่อยูบนพื้นฐานนิติสัมพันธจางแรงงาน ถือวาเปนสัญญาที่เกี่ยวเนื่องหรือ
              เกิดขึ้นเนื่องจากการจางแรงงานที่อยูภายใตบังคับ พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

              มาตรา ๑๔/๑ และเมื่อไดวินิจฉัยขางตนมาแลววา ขอตกลงในสัญญาการฝกงานระยะยาว

              ที่ประเทศญี่ปุน ขอ ๓ ที่กำหนดใหจำเลยตองกลับมาทำงานใหแกโจทกในตำแหนงและ

              หนาที่ที่โจทกกำหนดเปนเวลาถึง ๑๐ ป เปนขอตกลงที่ทำใหจำเลยตองรับภาระมากกวา

              ที่จะพึงคาดหมายไดตามปกติ สถานะของโจทกยอมเหนือกวาจำเลย กรณีจึงเปนสัญญา
              ที่ทำใหนายจางไดเปรียบลูกจางเกินสมควร จึงใหสัญญาดังกลาวมีผลใชบังคับเพียง ๖ ป


                                                     ๒๒๙
   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244