Page 243 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 243
ฝกงานดังกลาวไมวาโจทกหรือจำเลยตางฝายตางไดรับประโยชนดวยกัน ถือไดวาเปนสัญญา
ตางตอบแทน ประกอบกับขอตกลงที่กำหนดใหจำเลยตองกลับมาทำงานใหแกโจทก มิฉะนั้นตองชดใช
คาใชจายในการฝกงานคืนโจทกพรอมเบี้ยปรับ มีลักษณะเปนการปกปองกิจการของโจทกไมให
สูญเสียลูกจางที่อุตสาหลงทุนสงไปฝกงานจนมีความรู ประสบการณ และคุณวุฒิมากขึ้น และเปน
ขอสนับสนุนความคาดหวังของโจทกที่มุงประสงคใหลูกจางนำความรูและประสบการณดังกลาวมา
พัฒนากิจการของโจทก รวมทั้งถายทอดความรูและประสบการณที่ไดรับจากการฝกงานแกลูกจาง
คนอื่น อันจะเปนประโยชนในการทำงานตอไป นอกจากนี้ จำเลยสามารถเลือกไดวาจะกลับมา
ทำงานใหแกโจทก หรือชดใชคาใชจายในการฝกงานคืนโจทกพรอมเบี้ยปรับ จึงมิไดเปนการปด
โอกาสและความสามารถในการประกอบกิจการหรือประกอบอาชีพการงานอื่นโดยเด็ดขาด ลูกจาง
คนอื่นที่โจทกสงไปฝกงานตั้งแตป ๒๕๕๒ เปนตนมาตางก็ใชหลักเกณฑ วิธีการและมีรายละเอียด
ขอตกลงในสัญญาเปนอยางเดียวกันกับจำเลย เมื่อจำเลยรับรูรายละเอียดขอตกลงในสัญญา ทั้งมี
เวลาคิดไตรตรองถึงทางไดเสียแลวสมัครใจเขาทำสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุนกับ
โจทก จำเลยยอมคาดหมายถึงหนาที่ที่ตองรับผิดชอบตามสัญญาได แตจำเลยไปฝกงาน ๒ ป
มีคาใชจายในการฝกงานเพียง ๒,๒๖๔,๖๑๔ บาท ขอตกลงที่กำหนดใหจำเลยตองกลับมาทำงาน
ใหแกโจทกในตำแหนงและหนาที่ที่โจทกกำหนดเปนเวลาถึง ๑๐ ป จึงนานเกินสมควร เปน
ขอตกลงที่ทำใหจำเลยตองรับภาระมากกวาที่จะพึงคาดหมายไดตามปกติ พิเคราะหทางไดเสีย
อันชอบดวยกฎหมายของโจทกและจำเลยแลว จึงใหขอตกลงดังกลาวมีผลบังคับไดเพียง ๖ ป เทาที่
เปนธรรมและพอสมควรแกกรณีตามพระราชบัญญัติวาดวยขอสัญญาที่ไมเปนธรรม พ.ศ. ๒๕๔๐
มาตรา ๕ วรรคหนึ่ง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาขอตกลงในสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศ
ญี่ปุน ขอ ๓ ไมทำใหจำเลยถูกจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพ ตองรับภาระมากกวาที่จะพึงคาดหมายได
ตามปกติ และมีผลบังคับไดนั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลย
ฟงขึ้นบางสวน
คดีมีปญหาวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา สัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุน
ระหวางโจทกกับจำเลยอยูภายใตบังคับพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา
๑๔/๑ หรือไม และมีผลใชบังคับเพียงใด เห็นวา การที่โจทกสงจำเลยไปฝกงานที่ประเทศญี่ปุน
เปนการดำเนินการตามโครงการของบริษัทแมของโจทก โดยมีวัตถุประสงคเพื่อสรางความเขาใจ
ใหเกิดขึ้นในระดับนานาชาติผานงานวิจัยและพัฒนาดวยการทำงานในตางประเทศ ซึ่งการจะเขารวม
โครงการหรือไมขึ้นอยูกับจำเลยทั้งสิ้น และเมื่อตัดสินใจเขารวมโครงการแลว จำเลยสมัครใจ
เขาทำสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศญี่ปุนกับโจทก แสดงวาเปนสัญญาที่อยูบนพื้นฐาน
๒๓๓

