Page 240 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 240

เทาที่เปนธรรมและพอสมควรแกกรณีตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา

              ๑๔/๑

                       อนึ่ง ในสวนของคาเสียหาย เมื่อศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา คาเสียหายที่กำหนด

              วิธีการคำนวณไวในสัญญามีลักษณะเปนเบี้ยปรับและสูงเกินสวน สมควรลดลงโดยกำหนด
              ใหจำเลยชดใชคาเสียหายเทากับคาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงานพรอมเบี้ยปรับ ๑ เทา

              หักตามสัดสวนของระยะเวลาที่จำเลยกลับมาทำงานใหแกโจทกแลว จึงเปนการที่

              ศาลแรงงานกลางใชดุลพินิจในการกำหนดคาเสียหายอันเปนขอเท็จจริง เมื่อไมปรากฏวา
              การใชดุลพินิจดังกลาวเปนการไมชอบ ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมอาจกาวลวงเขาไป

              วินิจฉัยได






                       โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยชดใชคาเสียหาย ๙,๖๑๑,๗๕๖ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรา

              รอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก

                       จำเลยใหการและฟองแยง ขอใหยกฟอง และบังคับโจทกโดยขอใหสัญญาการฝกงาน

              ระยะยาวที่ประเทศญี่ปุนระหวางโจทกกับจำเลยมีผลใชบังคับไดเพียง ๒ ป
                       โจทกใหการแกฟองแยง ขอใหยกฟองแยง

                       ระหวางพิจารณาของศาลแรงงานกลาง จำเลยขอสละประเด็นเรื่องฟองเคลือบคลุม

                       ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหจำเลยชำระเงิน ๒,๙๐๖,๒๕๔.๖๓ บาท พรอมดอกเบี้ย

              อัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับถัดจากวันฟอง (ฟองวันที่ ๘ มีนาคม ๒๕๖๒)
              เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก และยกฟองแยง

                       จำเลยอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

              และวินิจฉัยวา โจทกเปนนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด ประกอบกิจการวิจัยและพัฒนาเกี่ยวกับ
              รถจักรยานยนต และเครื่องยนตเอนกประสงค เมื่อวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๕๐ โจทกจางจำเลยเปน

              ลูกจางรายเดือน ตำแหนงสุดทายเปนผูชวยวิศวกรอาวุโส ระดับอาร ๕ (R๕) ไดรับคาจางเดือนละ

              ๖๒,๔๑๔ บาท ตอมาวันที่ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๕ จำเลยทำสัญญาการฝกงานระยะยาวที่ประเทศ

              ญี่ปุนกับโจทก เพื่อเดินทางไปฝกงานที่ประเทศญี่ปุนระหวางวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ ถึงวันที่
              ๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๗ โดยโจทกเปนผูออกคาใชจายใหทั้งหมด จำเลยไปฝกงาน ๒ ป โจทกเสีย

              คาใชจายในการสงจำเลยไปฝกงานสูง สวนจำเลยไดรับความรูความสามารถ และประสบการณ


                                                     ๒๓๐
   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244   245