Page 309 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 309
และพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๗ วรรคสองเทานั้น หาไดมีผลให
การเลิกจางนั้นกลับเปนการเลิกจางที่ไมมีเหตุอันสมควรหรือไมเปนธรรมไม อุทธรณของโจทกที่ ๒
ถึงที่ ๕ ในขอนี้ฟงไมขึ้น
พิพากษาแกเปนวา ใหจำเลยจายเงินในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกรกฎาคม ๒๕๖๓
ใหแกโจทกที่ ๒ ไมนอยกวาเดือนละ ๒๔,๗๕๐ บาท ใหแกโจทกที่ ๓ ไมนอยกวาเดือนละ ๖๐,๐๐๐ บาท
ใหแกโจทกที่ ๔ ไมนอยกวาเดือนละ ๓๘,๔๕๘.๕๐ บาท และใหแกโจทกที่ ๕ ไมนอยกวา
เดือนละ ๓๓,๗๕๐ บาท และจายเงินในเดือนสิงหาคม ๒๕๖๓ ใหแกโจทกที่ ๒ ไมนอยกวา
๒๒,๒๗๕ บาท ใหแกโจทกที่ ๓ ไมนอยกวา ๕๔,๐๐๐ บาท ใหแกโจทกที่ ๔ ไมนอยกวา
๓๔,๖๑๒.๖๕ บาท และใหแกโจทกที่ ๕ ไมนอยกวา ๓๐,๓๗๕ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ
๑๕ ตอปของตนเงินที่ตองจายในแตละเดือน นับแตวันที่จำเลยผิดนัดไมจายเงินดังกลาวใน
แตละเดือนเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทกแตละคน นอกจากที่แกใหเปนไปตามคำพิพากษา
ศาลแรงงานกลาง.
(สิริพร เปรมาสวัสดิ์ สุรมณี - ธีระพล ศรีอุดมขจร - อนุวัตร ขุนทอง)
ภัทรวรรณ ทรงกำพล - ยอ
วัชรินทร ฤชุโรจน - ตรวจ
๒๙๙

