Page 395 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 395
แรงงานที่ผูกพันคูสัญญา กรณีไมมีเหตุที่จะแกไขระเบียบสภาการพยาบาลวาดวยเจาหนาที่ของ
สภาการพยาบาล พ.ศ. ๒๕๕๑ ตามที่โจทกกลาวอางแตประการใด ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย
มานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวยในผล อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงไมขึ้น
ที่โจทกอุทธรณวา จำเลยที่ ๑ เปนหนวยงานทางปกครอง สวนจำเลยที่ ๒ เปนเจาหนาที่
ของรัฐ ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๓
คดีนี้จึงไมไดอยูในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลแรงงาน แตอยูในอำนาจพิจารณาพิพากษา
ของศาลปกครอง เมื่อมีปญหาวาคดีนี้อยูในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลแรงงานหรือ
ศาลปกครอง ศาลแรงงานกลางตองทำความเห็นกอน ตามพระราชบัญญัติวาดวยการวินิจฉัยชี้ขาด
อำนาจหนาที่ระหวางศาล พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ ที่ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษากอนทำ
ความเห็น ไมชอบดวยกฎหมายนั้น เห็นวา กอนสืบพยาน เมื่อวันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ โจทก
ยื่นคำรองขอใหอธิบดีผูพิพากษาศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาคดีนี้อยูในอำนาจของศาลแรงงาน
หรือศาลปกครอง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งใหโจทกไปแกไขคำรองใหมใหถูกตอง ตอมาวันที่ ๑๔
พฤศจิกายน ๒๕๖๐ โจทกยื่นคำรองขออนุญาตโอนคดีไปศาลปกครอง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา
ตามพระราชบัญญัติวาดวยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหนาที่ระหวางศาล พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐
กำหนดใหคูความฝายที่ถูกฟองคือจำเลยโตแยงเรื่องเขตอำนาจศาล มิใชใหสิทธิโจทกโตแยงเอง
จากนั้นวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ โจทกยื่นคำรองขออนุญาตโอนคดีไปศาลปกครองอีกครั้ง
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา ไมมีเหตุเปลี่ยนแปลง ใหยกคำรอง คำสั่งของศาลแรงงานกลางทั้ง
๓ ครั้ง เปนคำสั่งกอนที่ศาลแรงงานกลางจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดี ถือเปนคำสั่ง
ระหวางพิจารณา เมื่อไมปรากฏวาโจทกไดโตแยงคำสั่งดังกลาวไว โจทกจึงไมมีสิทธิอุทธรณ
ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๖ (๒) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้ง
ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ
คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
ปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกประการสุดทายมีวา การเลิกจางโจทก
เปนธรรมหรือไม และจำเลยทั้งสองตองชดใชคาเสียหายแกโจทกหรือไม เพียงใด โดยโจทกอุทธรณวา
ระเบียบสภาการพยาบาลวาดวยเจาหนาที่ของสภาการพยาบาล พ.ศ. ๒๕๕๑ หมวด ๓ การบรรจุ
และการแตงตั้ง ขอ ๒๔ ระบุวา เพื่อประโยชนตองานของสภาการพยาบาล เจาหนาที่ที่อายุครบ
๕๕ ปบริบูรณอาจไดรับการบรรจุจางใหดำรงตำแหนงตอไปอีกคราวละ ๑ ป จนกวาจะมีอายุครบ
๖๐ ปบริบูรณก็ได โดยเสนอคณะกรรมการลวงหนาเปนเวลาไมนอยกวา ๖๐ วัน กอนสิ้นปนั้น
เมื่อคณะกรรมการอนุมัติแลวใหผูมีอำนาจบรรจุและแตงตั้งตอไป แสดงวาคณะกรรมการของจำเลยที่ ๑
๓๘๕

