Page 62 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

และใหจำเลยใชคาเสียหายแกโจทกเดือนละ ๕๐,๕๔๔ บาท นับแตวันเลิกจาง (วันที่ ๒๘ ธันวาคม

๒๖๕๒) (ที่ถูก วันที่ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๒) เปนตนไปจนกวาจำเลยจะรับโจทกกลับเขาทำงาน

คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก
โจทกและจำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๑ ฟงขอ

เท็จจริงวา เมื่อวันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๔๕ โจทกเขาทำงานกับจำเลยตำแหนงพนักงานตอนรับ

ภาคพื้นดิน ฝายการโดยสาร เริ่มทำงานที่สายการบินคูเวตประจำทาอากาศยานกรุงเทพ (ดอนเมือง)
ตอมาป ๒๕๔๙ โจทกปฏิบัติหนาที่ที่สายการบินคูเวตประจำทาอากาศยานสุวรรณภูมิ จังหวัด

สมุทรปราการ ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๕๐,๕๔๔ บาท กำหนดจายคาจางทุกวันที่ ๒๕

ของเดือน จำเลยมีขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานตามขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานสายการบินคูเวต

สาขาประเทศไทย ซึ่งกำหนดชั่วโมงการทำงานและวันหยุดในบทที่ ๒ ชั่วโมงการทำงานและ
วันหยุด ขอ ๑ ก. ข. และ ค. วา สำหรับงานภายในสำนักงานที่ทาอากาศยานกรุงเทพฯ วันทำงาน

วันจันทรถึงวันเสาร เวลาทำงานระหวางเวลา ๘ นาิกา ถึง ๑๗ นาิกา เวลาพักระหวางเวลา

๑๒ นาิกา ถึง ๑๓ นาิกา งานของโจทกเปนงานซึ่งกำหนดชั่วโมงการทำงานและวันหยุดใน

ขอ ข. และ ค. ตอมาวันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๒ จำเลยเลิกจางโจทกโดยไมบอกกลาวลวงหนา
ใหมีผลตั้งแตวันที่ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๒ ตามหนังสือเลิกจางพรอมคำแปล กอนการเลิกจางจำเลย

มีหนังสือเตือนโจทก กรณีโจทกละทิ้งหนาที่ในวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ ซึ่งโจทกรับมอบหมาย

ใหปฏิบัติงานในชวงเวลา ๖ นาิกา ถึง ๑๔ นาิกา แตไมไดมาปฏิบัติหนาที่ในชวงเวลาดังกลาว

โดยไมแจงหัวหนากะทราบลวงหนา ตามหนังสือเตือนฉบับลงวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๒ พรอม
คำแปล กรณีโจทกละเลยไมเก็บคาน้ำหนักสวนเกินของกระเปาสัมภาระผูโดยสารซึ่งโจทกไมมี

อำนาจและไมมีสิทธิที่จะทำได ตามหนังสือเตือนการละเวนสัมภาระสวนเกินโดยไมไดรับอนุญาต

ฉบับลงวันที่ ๕ กันยายน ๒๕๖๒ พรอมคําแปล และกรณีโจทกไมปฏิบัติตามบันทึกภายในที่มอบ

ใหกับเจาหนาที่ในวันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๙ ไมเปนไปตามกฎและขอบังคับที่บริษัทกำหนด
ตามหนังสือเตือนฉบับลงวันที่ ๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๙ พรอมคำแปล แลววินิจฉัยวา ที่โจทกขาดงาน

ละทิ้งหนาที่ในวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ โดยอางวามาทำงานผิดกะ หรือการกระทำความผิด

ดังกลาวจำเลยไมไดพิจารณาลงโทษลูกจางรายอื่นนั้น โจทกไมอาจยกเหตุดังกลาวขึ้นอางเพื่อปด

ความผิดของตนได การที่จำเลยมีหนังสือเตือนฉบับลงวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๖๒ จึงชอบแลว และ
กรณีที่จำเลยมีหนังสือเตือนโจทกที่ละเวนสัมภาระสวนเกินโดยไมไดรับอนุญาตในวันที่ ๒๙ สิงหาคม

๒๕๖๒ พยานหลักฐานของโจทกนาเชื่อวาโจทกละเวนไมเก็บคาสัมภาระของผูโดยสารรายดังกลาว

๕๒