Page 590 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา โจทกมีสิทธิไดรับคาจางสำหรับวันหยุด

พักผอนประจำปหรือไม สำหรับจำนวนเงินคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำปรวม ๑๐ วัน

ที่โจทกขอมาเปนเงิน ๓๒,๙๓๒.๔๐ บาทนั้น ศาลแรงงานกลางกำหนดใหโดยคำนวณจากฐาน
เงินเดือน ๙๖,๘๖๐ บาทแตเพียงอยางเดียว โดยไมนำเงินอื่น ๆ มาเปนฐานในการคำนวณ ไดเปน

เงิน ๓๒,๒๘๖.๖๗ บาท และโจทกไมอุทธรณวาจำนวนเงินที่ศาลแรงงานกลางกำหนดใหไมถูกตอง

อยางไร ประเด็นขอพิพาทในเรื่องจำนวนเงินจึงยุติไป สวนที่จำเลยอุทธรณวา การพนจากตำแหนง

ของโจทกเพราะเหตุเกษียณอายุตามขอบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งของจำเลย ไมถือเปนการเลิกจาง
ตามที่ระบุไวในประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพ

การจางในรัฐวิสาหกิจ ลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ขอ ๕๙ วรรคสอง โจทกจึงไมมีสิทธิไดรับ

คาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำปนั้น เห็นวา การที่โจทกพนจากตำแหนงเพราะเหตุเกษียณอายุนั้น

ตามขอบังคับธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดยอมแหงประเทศไทย วาดวยการ
บริหารงานบุคคล เงินตอบแทน และคาใชจายอื่นของธนาคาร พ.ศ. ๒๕๖๒ ขอ ๑๑ ระบุวา วันหยุด

มี ๓ ประเภท คือ...(๓) วันหยุดพักผอนประจำป... การหยุดทั้ง ๓ ประเภทดังกลาวพนักงานมีสิทธิ

หยุดงานโดยไดรับเงินเดือนตามปกติ ขอ ๗๗ ระบุวา พนักงานพนสภาพการเปนพนักงานเมื่อ...

(๒) ครบเกษียณอายุ และขอ ๗๙ ระบุวา พนักงานผูใดมีอายุครบหกสิบปใหพนสภาพการเปน
พนักงานเพราะเกษียณอายุ... และตามประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง

มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ ลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๙ ขอ ๕๙ วรรคสอง

ระบุวา การเลิกจางตามขอนี้ หมายความวา การกระทำใดที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไปและ

ไมจายคาจางให ไมวาจะเปนเพราะเหตุสิ้นสุดสัญญาจางหรือเหตุอื่นใด และหมายความรวมถึง
กรณีที่ลูกจางไมไดทำงานและไมไดรับคาจางเพราะเหตุที่นายจางไมสามารถดำเนินกิจการตอไปได

แตไมรวมถึงการพนจากตำแหนงเพราะเหตุเกษียณอายุตามขอบังคับ ขอกำหนด ระเบียบ หรือ

คำสั่งของนายจาง ดังนั้น เมื่อขอเท็จจริงฟงไดวาโจทกเกษียณอายุเพราะมีอายุครบหกสิบปตาม

ขอบังคับของจำเลย จึงไมใชกรณีที่จำเลยเลิกจางโจทก โจทกจึงไมมีสิทธิไดรับคาจางสำหรับ
วันหยุดพักผอนประจำปที่โจทกยังไมไดใชสิทธิตามขอบังคับของจำเลย ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา

จำเลยตองจายคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำปจำนวน ๑๐ วันแกโจทกมานั้น ศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยฟงขึ้น

๕๘๐