Page 592 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 592

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๒๓๒๕/๒๕๖๐ นายมาเซล  โมเซอ                 โจทก

                                                                    โรงเรียนโยธินบูรณะ    จำเลย



              ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๒ (๕)

              พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๔ วรรคหนึ่ง (๑), ๓๐, ๖๗, ๑๑๘

              พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗



                       ตาม พ.ร.บ. ระเบียบบริหารราชการแผนดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ มาตรา ๗ ไดจำแนก

              การจัดระเบียบบริหารราชการสวนกลางออกเปน ๔ สวน คือ สำนักนายกรัฐมนตรี กระทรวง

              ทบวง กรม หรือสวนราชการที่เรียกชื่ออยางอื่นและมีฐานะเปนกรม ซึ่งตาม พ.ร.บ.

              ระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ มาตรา ๑๐ กำหนดใหสำนักงาน
              คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีฐานะเปนนิติบุคคลและเปนกรมตามกฎหมายวา

              ดวยระเบียบบริหารราชการแผนดิน  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

              จึงถือเปนราชการสวนกลาง จำเลยเปนสวนราชการ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษา

              ขั้นพื้นฐาน ที่จัดตั้งขึ้นตามมาตรา ๓๔ (๒) และมาตรา ๓๕ แหง พ.ร.บ. ระเบียบบริหาร
              ราชการกระทรวงศึกษาธิการ  พ.ศ. ๒๕๔๖  จำเลยจึงอยูในฐานะราชการสวนกลาง

              เชนเดียวกัน เมื่อ พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๔ วรรคหนึ่ง (๑) บัญญัติวา

              “พระราชบัญญัตินี้มิใหใชบังคับแก (๑) ราชการสวนกลาง ราชการสวนภูมิภาค และราชการ

              สวนทองถิ่น...” จึงนำคาชดเชยและคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำปตาม พ.ร.บ.
              คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาใชบังคับกับการเลิกจางโจทกไมได ดังนั้น จำเลยไมตอง

              รับผิดจายคาชดเชยและคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำปใหแกโจทก ปญหานี้เปน

              ขอกฎหมายอันเกี่ยวดวยความสงบเรียบรอยของประชาชน ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ

              มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยไดเองตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๒ (๕) ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงาน
              และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗

                                               ______________________________




                       โจทกฟองและแกไขคำฟองขอใหบังคับจำเลยชำระเงินคาชดเชยเทากับคาจางอัตรา
              สุดทายเกาสิบวัน เปนเงิน ๑๒๒,๙๙๙.๔๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงิน

              ดังกลาว นับแตวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก คาจาง


                                                     ๕๘๒
   587   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597