Page 593 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

สำหรับวันหยุดพักผอนประจำปที่โจทกยังไมไดใชสิทธิ ๒๐ วัน เปนเงิน ๒๗,๓๓๓.๒๐ บาท

พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว และคาเสียหายจากการเลิกจางโดย

ไมเปนธรรม ๑๖๔,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว ทั้งนี้
นับแตวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก

จำเลยใหการขอใหยกฟอง

ศาลแรงงงานกลางพิพากษาใหจำเลยชำระเงิน ๑๒๒,๙๙๙.๔๐ บาท พรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๑๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับแตวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ เปนตนไปจนกวา
จะชำระเสร็จแกโจทก และชำระเงิน ๑๓,๖๖๖.๖๖ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป

ของตนเงินดังกลาว นับแตวันฟอง (ฟองวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๘) เปนตนไป จนกวาจะชำระเสร็จ

แกโจทก คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก

จำเลยยื่นคำรองขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาต โจทกยื่น
คำคัดคาน ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำคัดคานของโจทก

โจทกและจำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวา

โจทกเปนลูกจางจำเลยตั้งแตวันที่ ๔ มีนาคม ๒๕๕๗ มีกำหนดระยะเวลาการจางเปนคราว คราวละ
๑ ป สัญญาจางคราวสุดทายเปนการตอสัญญาจางครั้งที่ ๒ ระหวางที่สัญญาจางยังไมสิ้นสุด วันที่

๕ ตุลาคม ๒๕๕๘ จำเลยเลิกจางโจทกมีผลตั้งแตวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ โดยใหเหตุผลวา

การสอนภาษาอังกฤษของโจทกไมผานการประเมินการสอน ขาดการเตรียมและความชำนาญ

ในการสอน มีความขัดแยงกับนักเรียนจนมีการรองเรียนจากผูปกครองหลายครั้ง มีความคิดเห็น
ขัดแยงกับองคกรเมื่อมีการแจงขอปฏิบัติ ทั้งเมื่อใหขอมูลการประเมินการจัดการเรียนรูก็ไมปฏิบัติ

ตามและไมมีการพัฒนา เปนเหตุใหจำเลยไดรับความเสียหายอยางรายแรง แลววินิจฉัยวา โจทก

เปนชาวสวิสใชภาษาสวิส – เยอรมัน เปนภาษาพื้นฐานไมใชภาษาอังกฤษ แตจำเลยรับโจทกเขา

ทำงานโดยพิจารณาจากวุฒิการศึกษาและประสบการณการสอนไมไดคำนึงถึงการเรียนรูสำเนียง
การออกเสียงภาษาที่ถูกตองจากเจาของภาษาโดยตรงเปนสำคัญ เมื่อมีขอรองเรียนเกี่ยวกับ

สำเนียงและการออกเสียงภาษาของโจทกวาไมถูกตองตรงกับเจาของภาษา จำเลยจึงไมอาจ

กลาวโทษโจทกในขอนี้ แมมีคำรองเรียนจากนักเรียนและผูปกครองแตไดความวา มีนักเรียน

ไมพอใจโจทกเพียง ๙ คน จากนักเรียนที่อยูในความรับผิดชอบของโจทกประมาณ ๓๐ คน โดย
ไมปรากฏวานักเรียนสวนที่เหลือมีความคิดเห็นอยางไร จึงยังไมอาจถือตามขอเท็จจริงในคำรองเรียน

ของนักเรียนและผูปกครองวาวิธีการสอนและพฤติกรรมของโจทกมีขอบกพรองที่ควรตองไดรับ

๕๘๓