Page 595 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เลิกจางไดเพราะโจทกทำใหจำเลยซึ่งเปนนายจางไดรับความเสียหายอยางรายแรง จำเลยจึง

ไมตองรับผิดจายคาชดเชยและคาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำป เห็นวา อุทธรณของจำเลย

ดังกลาวก็เปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปน
อุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณา

คดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

สำหรับที่โจทกอุทธรณคำสั่งศาลแรงงานกลางที่อนุญาตใหจำเลยขยายระยะเวลา

ยื่นอุทธรณตามคำรองฉบับลงวันที่ ๓ สิงหาคม ๒๕๖๐ โดยอางวา การยื่นคำรองขอขยายระยะเวลา
อุทธรณตองปรากฏถึงความจำเปนและเพื่อประโยชนแหงความยุติธรรม จะตองยื่นขอขยาย

กอนที่ระยะเวลานั้นจะสิ้นสุดลง หากยื่นคำรองเมื่อพนกำหนดกรณีตองมีเหตุสุดวิสัย แตคำสั่ง

อนุญาตใหขยายระยะเวลาอุทธรณนั้นไมปรากฏถึงความจำเปน ทนายความจำเลยระบุเหตุผล

ในคำรองเพียงวาสับสนในเรื่องระยะเวลาการยื่นอุทธรณ ซึ่งตามพฤติการณทนายความจำเลย
สามารถยื่นอุทธรณภายในระยะเวลาอุทธรณได กรณีเชนนี้ถือเปนความบกพรองของทนายความ

จำเลย ถือไมไดวากรณีมีความจำเปนและเพื่อประโยชนแหงความยุติธรรม อีกทั้งคำสั่ง

ศาลแรงงานกลางครั้งแรกไมปรากฏคำวา มีความจำเปนนั้น เห็นวา เมื่อวินิจฉัยไปขางตนแลววา

อุทธรณของจำเลยเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณ และศาลอุทธรณคดีชำนัญ
พิเศษไมรับวินิจฉัยให ดังนั้น อุทธรณคำสั่งของโจทกขอนี้จึงไมเปนสาระแกคดีอันควรไดรับการ

วินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่ง ประกอบ

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
อนึ่ง ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาใหจำเลยรับผิดจายคาชดเชยและคาจางสำหรับ

วันหยุดพักผอนประจำปตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ มาตรา ๖๗

ประกอบมาตรา ๓๐ นั้น เห็นวา ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผนดิน พ.ศ. ๒๕๓๔

มาตรา ๗ ไดจำแนกการจัดระเบียบบริหารราชการสวนกลางออกเปน ๔ สวน คือ สำนักนายกรัฐมนตรี
กระทรวง ทบวง กรม หรือสวนราชการที่เรียกชื่ออยางอื่นและมีฐานะเปนกรม ซึ่งตาม

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ มาตรา ๑๐ กำหนด

ใหสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีฐานะเปนนิติบุคคลและเปนกรมตามกฎหมาย

วาดวยระเบียบบริหารราชการแผนดิน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานจึงถือเปน
ราชการสวนกลาง จำเลยเปนสวนราชการสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

ที่จัดตั้งขึ้นตามมาตรา ๓๔ (๒) และมาตรา ๓๕ แหงพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการ

๕๘๕