Page 597 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๗๔๖/๒๕๖๑ นายทรงพล อาทรธุระสุข โจทก

องคการอุตสาหกรรมปาไม

กับพวก จำเลย

ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๕ วรรคหนึ่ง

พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๑๐ ประกอบมาตรา ๘

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑
พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๕๗

ในระหวางการพิจารณาของศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ ศาลฎีกามีคำพิพากษา

ยืนตามศาลแรงงานกลางใหจำเลยที่ ๑ รับโจทกกลับเขาทำงานตอไปในตำแหนงหนาที่
การงานไมต่ำกวาเดิมใหไดรับคาจางและสวัสดิการไมต่ำกวาเดิม และใหนับอายุงาน

ตอเนื่อง โดยวินิจฉัยวาไมปรากฏวาโจทกกระทำไปโดยทุจริตตอหนาที่ และการดำเนินการ

ของโจทกไมเปนเหตุใหจำเลยที่ ๑ ไดรับความเสียหายอยางรายแรง เมื่อคดีตามคำพิพากษา

ศาลฎีกาดังกลาวถึงที่สุดแลว ยอมผูกพันจำเลยที่ ๑ ซึ่งเปนคูความตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๕
วรรคหนึ่ง ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๓๑ คดีจึงตองรับฟงขอเท็จจริงเปนอยางเดียวกัน เชนนี้ จำเลยที่ ๑ ในฐานะหนวยงาน

ของรัฐจึงไมมีสิทธิเรียกใหโจทกซึ่งเปนพนักงานชดใชคาสินไหมทดแทนจากการกระทำ

ในการปฏิบัติหนาที่ดังกลาวได ตาม พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙
มาตรา ๑๐ ประกอบมาตรา ๘

การที่จำเลยที่ ๑ หักเงินเดือนของโจทกเพื่อชำระหนี้ ถือวาเปนคำสั่งทางปกครอง

ตามมาตรา ๕๗ แหง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ เมื่อขอเท็จจริง

ฟงไดวาจำเลยที่ ๑ ไดปฏิบัติตามขั้นตอนในการใชมาตรการบังคับทางปกครองครบถวนแลว
โดยแจงใหโจทกชำระคาสินไหมทดแทนภายใน ๓๐ วัน นับแตวันที่ไดรับหนังสือแตโจทก

เพิกเฉย จำเลยที่ ๑ จึงมีหนังสือเตือนใหโจทกชดใชคาสินไหมทดแทนอีกครั้งภายใน ๑๕ วัน

นับแตวันที่ไดรับหนังสือ โจทกยังคงเพิกเฉย จำเลยที่ ๑ ยอมเขาใจโดยสุจริตวามีสิทธิยึด

หรืออายัดทรัพยสินของโจทกโดยวิธีหักเงินเดือนเพื่อชำระหนี้คาสินไหมทดแทน
ตามบทบัญญัติดังกลาวได การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงไมเปนการละเมิดตอโจทก สวนจำเลยที่ ๒

ถึงที่ ๔ ปฏิบัติหนาที่ตามอำนาจหนาที่ในฐานะผูอำนวยการและพนักงานของจำเลยที่ ๑

๕๘๗