Page 599 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

สวัสดิการไมต่ำกวาเดิม และใหนับอายุงานตอเนื่องจากเดิม ตามคดีหมายเลขแดงที่ ๖๐๙๕/๒๕๕๒

จำเลยที่ ๑ อุทธรณตอศาลฎีกาและยื่นคำรองขอทุเลาการบังคับคดีอยูในระหวางการพิจารณา

ของศาลฎีกา สำหรับคำรองขอทุเลาการบังคับ ศาลฎีกามีคำสั่งยกคำรอง จำเลยที่ ๑ รับโจทก
กลับเขาทำงานเมื่อวันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๕๘ ในสวนความรับผิดทางแพง จำเลยที่ ๑ แตงตั้ง

คณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิด และมีหนังสือแจงโจทกไปใหการตอ

คณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิด โจทกไมไปใหการแตมีหนังสือชี้แจงวา

ไมตองรับผิดเนื่องจากศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาวาจำเลยที่ ๑ ไมไดรับความเสียหาย ตอมา
คณะกรรมการสอบขอเท็จจริงความรับผิดทางละเมิดมีความเห็นใหโจทกชดใชคาเสียหายรอยละ ๗๐

ของความเสียหายที่จำเลยที่ ๑ ไดรับ คิดเปนเงิน ๒๔๘,๕๐๐ บาท วันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๙

จำเลยที่ ๑ หักเงินเดือนโจทกประจำเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๙ ไวรอยละ ๓๐ เปนเงิน ๑๐,๘๙๙ บาท

เพื่อชำระหนี้คาเสียหายดังกลาว แลววินิจฉัยวาโจทกจงใจกระทำละเมิดตอจำเลยที่ ๑ จึงตอง
รับผิดชดใชคาสินไหมทดแทนใหแกจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๑๐ ประกอบมาตรา ๘ แหงพระราชบัญญัติ

ความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ คำสั่งของคณะกรรมการบริหารกิจการของ

จำเลยที่ ๑ ที่ใหโจทกรับผิดชดใชคาสินไหมทดแทนกรณีนำที่ดินของจำเลยที่ ๑ ไปใชประโยชน

จึงชอบดวยกฎหมาย และจำเลยที่ ๑ มีสิทธิหักคาจางโจทกเพื่อชำระหนี้คาสินไหมทดแทนได
ไมเปนการละเมิดตอโจทก

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกขอแรกวา จำเลยที่ ๑ มีสิทธิหักเงินเดือน

ของโจทก เพื่อชำระหนี้หรือไม โดยโจทกอุทธรณวาจำเลยที่ ๑ ไมมีสิทธิหักเงินเดือนของโจทก

เนื่องจากไมไดรับความยินยอมเปนหนังสือจากโจทกและไมมีขอยกเวนตามกฎหมาย เปนการ
ฝาฝนตอประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการ

จางในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๓๑ นั้น เห็นวา สาเหตุที่จำเลยที่ ๑ หักเงินเดือนของโจทกสืบเนื่องมาจาก

คณะกรรมการบริหารกิจการของจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งที่ ๑/๒๕๕๕ ลงวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ ๒๕๕๕

ใหโจทกรับผิดชดใชคาสินไหมทดแทนทางแพง กรณีที่โจทกซึ่งไดรับแตงตั้งเปนประธานคณะทำงาน
บริหารการแปลงสินทรัพยเปนทุนของจำเลยที่ ๑ นำที่ดินของจำเลยที่ ๑ ไปใหนายนภจรใช

ประโยชน โดยไมไดทำหลักฐานการเชาเปนหนังสือ ทำใหจำเลยที่ ๑ ฟองเรียกคาเชาที่นายนภจร

คางชำระไมได จำเลยที่ ๑ จึงมีคำสั่งทางปกครองใหโจทกชดใชคาเสียหายแกจำเลยที่ ๑ ในอัตรา

รอยละ ๗๐ เปนเงิน ๒๔๘,๕๐๐ บาท เมื่อโจทกไมชำระ จำเลยที่ ๑ จึงใชมาตรการบังคับ
ทางปกครองยึดหรืออายัดทรัพยสินของโจทกโดยวิธีหักเงินเดือนเพื่อชำระหนี้คาสินไหมทดแทน

ดังกลาวตามมาตรา ๕๗ แหงพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ แต

๕๘๙