Page 641 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ฉบับดังกลาว มาตรา ๔ วรรคหนึ่ง ซึ่งบัญญัติวาการจางงานระหวางเจาของเรือกับคนประจำเรือ

ตามพระราชบัญญัตินี้ไมอยูภายใตบังคับกฎหมายวาดวยการคุมครองแรงงาน โจทกจึงไมมีสิทธิ

ไดรับคาชดเชยตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคหนึ่ง (๕)
สวนสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนานั้น พระราชบัญญัติแรงงานทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๘ มาตรา ๔

มิไดบัญญัติยกเวนสิทธิของโจทกตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชยไวแตอยางใด เมื่อจำเลย

โดย ศ. ผูจัดการทั่วไปของจำเลยบอกเลิกจางโจทกเมื่อวันที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๐ โดยใหมีผล

เปนการเลิกจางในวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๖๐ จึงเปนกรณีที่จำเลยบอกเลิกจางโจทกโดยไมบอกกลาว
ลวงหนาตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๕๘๒ โจทกจึงมีสิทธิไดรับสินจางแทน

การบอกกลาวลวงหนาเปนเงิน ๒๗,๓๕๘ บาท และเมื่อจำเลยเลิกจางโจทกโดยไมปรากฏ

ขอเท็จจริงวาโจทกกระทำผิดใด ๆ จึงเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม เมื่อคำนึงถึงระยะเวลา

การทำงาน อายุของโจทก ประกอบกับโจทกไมมีสิทธิไดรับคาชดเชยแลว เห็นสมควรใหโจทก
มีสิทธิไดรับคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรม เปนเงิน ๒๓๔,๕๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ย

ผิดนัดอัตรารอยละ ๗.๕ ตอปของตนเงินสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาและคาเสียหาย

จากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๒๒๔ วรรคหนึ่ง

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา จำเลยเลิกจางโจทกโดยตองบอกกลาว
ลวงหนาหรือไม และเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรมหรือไม เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

แลววาโจทกทำสัญญาจางงานกับจำเลยตั้งแตป ๒๕๓๗ โดยมีการทำสัญญากับจำเลยอยางตอเนื่อง

รวม ๑๘ ฉบับ แมสัญญาจางงานบางชวง จะมีระยะหางของสัญญาตั้งแต ๓ เดือน จนถึงกวา ๑ ป

ก็ตาม แตขอเท็จจริงปรากฏวาโจทกยังคงทำสัญญาจางแรงงานกับจำเลยอยางตอเนื่องตั้งแตป ๒๕๓๗
จนถึงป ๒๕๖๐ อันเปนระยะเวลามากกวา ๒๐ ป ระยะเวลาการทำงานของโจทกจึงเปนไปอยาง

ตอเนื่อง ประกอบกับสัญญาจางงานระหวางโจทกกับจำเลยมีขอความระบุวา โจทกมีสิทธิบอก

เลิกสัญญาจางงานนี้โดยมีคำบอกกลาวเปนหนังสือ ๒ เดือน และจำเลยจะพยายามปลดเปลื้องโจทก

จากภาระหนาที่ภายใน ๒ เดือนนับจากไดรับหนังสือบอกกลาวนั้น หมายความวาระหวางที่สัญญา
มีผลใชบังคับ โจทกมีสิทธิบอกเลิกสัญญาจางงานไดซึ่งไมแนนอนวาโจทกจะบอกเลิกสัญญา

จางงานเมื่อใด จึงเปนการจางงานที่ไมมีกำหนดระยะเวลา ที่จำเลยอางวาจางงานโจทกโดยเฉพาะ

เจาะจงเนื่องจากโจทกทำงานบนเรือแตละลำที่ไมซ้ำกันและถูกระบุอยูในสัญญาจางงานโจทก

แตละฉบับนั้น ขอเท็จจริงก็ปรากฏวาโจทกยังคงทำงานเชนเดิมโดยปฏิบัติหนาที่เปนนายทายเรือ
ปฏิบัติงาน ณ เรือขนสงสินคาระหวางประเทศ กรณีจึงมิใชเปนการจางงานโดยเฉพาะเจาะจง

และที่จำเลยอางวาโจทกตองผานการตรวจสอบคุณสมบัติจากจำเลยตามที่เจาของเรือกำหนด

๖๓๑