Page 646 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ผลการสอบขอเท็จจริงสรุปวา การวิเคราะหสินเชื่อมีการวิเคราะหที่บกพรองและหละหลวม

โดยเฉพาะอยางยิ่งเจาหนาที่ที่เกี่ยวของกับการวิเคราะหสินเชื่อทุกระดับมิไดปฏิบัติตามคูมือ

ปฏิบัติงานสินเชื่อรายยอยดานการตลาด ตอมาคณะกรรมการสอบขอเท็จจริงรายงานผลการสอบ
ขอเท็จจริงไปยังประธานกรรมการโจทก จำเลยที่ ๗ ขอลาออกแตโจทก ไมอนุมัติใหจำเลยที่ ๗

ลาออก จำเลยที่ ๗ ละทิ้งหนาที่โดยขาดงานไมกลับมาทำงานกับโจทกอีก โจทกไดแตงตั้ง

คณะกรรมการสอบสวนทางวินัยกับจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๘ และที่ ๑๐ และตอมามีการแตงตั้ง

คณะกรรมการสอบสวนทางวินัยเพิ่มเติมกับจำเลยที่ ๙ ผลการสอบสวนทางวินัยสรุปวา จำเลยที่ ๑
ถึงที่ ๗ ปฏิบัติหนาที่ดวยความประมาทเลินเลอเปนเหตุใหเสียหายแกทรัพยสินหรือชื่อเสียง

ของโจทกอยางรายแรง เปนการกระทำผิดวินัยอยางรายแรงตามขอบังคับโจทก ฉบับที่ ๑ วาดวย

การพนักงาน พ.ศ. ๒๕๔๘ แกไขครั้งที่ ๑ ขอ ๒๗ (๕) โดยจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ เปนผูไมมี

ประสบการณในงานดานสินเชื่อมากอน จึงเห็นสมควรไดรับโทษใหออกโดยจายคาชดเชย จำเลย
ที่ ๔ ถึงที่ ๗ ไมปรากฏขอเท็จจริงวาการกระทำสอไปในทางทุจริต จึงเห็นสมควรไดรับโทษใหออก

โดยไมจายคาชดเชย สวนจำเลยที่ ๘ ถึงที่ ๑๐ ปฏิบัติหนาที่ดวยความจงใจหรือประมาทเลินเลอ

เปนเหตุใหเสียหายแกทรัพยสินหรือชื่อเสียงของโจทกอยางรายแรงและสอไปในทางทุจริต

ตามขอบังคับโจทกดังกลาว ขอ ๒๗ (๓) (๕) จึงเห็นสมควรไดรับโทษไลออก คณะกรรมการ
สอบสวนทางวินัยไดรายงานผลการสอบสวนทางวินัยไปยังประธานกรรมการโจทก และโจทก

มีคำสั่งลงโทษทางวินัยแกจำเลยทั้งสิบ จำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๕ และจำเลยที่ ๗ ถึงที่ ๑๐ ไดยื่นอุทธรณ

คำสั่งลงโทษทางวินัย สวนจำเลยที่ ๖ ไมยื่นอุทธรณคำสั่งลงโทษดังกลาว ผลการพิจารณา

ของคณะกรรมการอุทธรณสรุปวา จำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๕ ปฏิบัติหนาที่ดวยความประมาทเลินเลอ
เปนเหตุใหเสียหายแกทรัพยสินหรือชื่อเสียงของโจทก แตไมเปนการประมาทเลินเลออยางรายแรง

จำเลยที่ ๗ และที่ ๙ ปฏิบัติหนาที่ดวยความประมาทเลินเลอเปนเหตุใหเสียหายแกทรัพยสิน

หรือชื่อเสียงของโจทกอยางรายแรง ไมมีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งลงโทษ จำเลยที่ ๘ และที่ ๑๐

ปฏิบัติหนาที่ดวยความประมาทเลินเลอเปนเหตุใหเสียหายแกทรัพยสินหรือชื่อเสียงของโจทก
อยางรายแรงและสอไปในทางทุจริต ไมมีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งลงโทษ ตอมาโจทกมีคำสั่ง

แตงตั้งคณะกรรมการสอบสวนตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙

ใหดำเนินการสอบสวนพนักงานที่กระทำผิดในโครงการสินเชื่อที่อยูอาศัยอัตราดอกเบี้ยคงที่ ๓๐ ป

คณะกรรมการกฤษฎีกามีความเห็นวาโจทกมีสภาพเปนหนวยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติ
ความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ คณะกรรมการสอบสวนความรับผิดทางละเมิด

พิจารณาแลว เห็นวา โจทกไดรับความเสียหายจากกระบวนการรับซื้อสินเชื่อที่ไมมีคุณภาพ

๖๓๖