Page 666 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 666

ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหจำเลยคืนคาบริการและคาใชจายแกโจทกที่ ๑ เปนเงิน

              ๑๐,๓๓๙.๗๔ บาท และโจทกที่ ๒ เปนเงิน ๑๑,๘๖๐.๒๙ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป

              ของตนเงินแตละจำนวนดังกลาวนับแตวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทกทั้งสอง
              คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก

                       โจทกที่ ๑ และจำเลยอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

              และวินิจฉัยวา จำเลยจัดหางานใหโจทกทั้งสองไปทำงานในสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนอาหรับ
              ลิเบีย โดยเรียกเก็บคาดำเนินการ ซึ่งหมายถึงคาบริการและคาใชจายจากโจทกทั้งสองคนละ

              ๓๗,๐๐๐ บาท จำเลยและโจทกทั้งสองมีสัญญาจัดหางานเพื่อใหคนหางานไปทำงานในตางประเทศ

              สำหรับโจทกที่ ๑ ทำเมื่อวันที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๕๓ โจทกที่ ๒ ทำเมื่อวันที่ ๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๓

              และมีสัญญาจางระหวางโจทกทั้งสองกับบริษัทนายจาง โดยสัญญาดังกลาวตางกำหนดระยะ
              เวลาการจางไว ๑ ป เดือนมีนาคม ๒๕๕๔ เกิดภัยสงครามในสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชน

              อาหรับลิเบีย บริษัทนายจางเลิกจางลูกจาง โจทกทั้งสองถูกสงตัวกลับและเดินทางกลับถึงประเทศไทย

              เมื่อวันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๕๔ ซึ่งยังไมครบกำหนดระยะเวลาตามสัญญาจัดหางาน โจทกทั้งสอง

              ยังไมไดรับเงินชวยเหลือคนละ ๒๗,๐๐๐ บาท จากจำเลย จำเลยเปนฝายผิดสัญญาจึงตองคืน
              คาบริการและคาใชจายที่เรียกเก็บจากโจทกทั้งสองไปแลวเปนอัตราสวนกับระยะเวลาที่โจทก

              ทั้งสองไดทำงานเปนเงิน ๑๐,๓๓๙.๗๔ บาท และ ๑๑,๘๖๐.๒๙ บาท ตามลำดับ สิทธิเรียกรอง

              ใหคืนคาบริการและคาใชจายดังกลาวกฎหมายมิไดกำหนดอายุความไวจึงมีกำหนด ๑๐ ป

              ฟองโจทกทั้งสองไมขาดอายุความ สวนคาจางคางจายและคาเสียหาย จำเลยมิใชนายจางโจทกทั้งสอง
              จึงไมตองรับผิดในสวนนี้

                       ที่จำเลยอุทธรณวา โจทกทั้งสองไดรับเงินชวยเหลือจากจำเลยคนละ ๒๗,๐๐๐ บาท

              และลงลายมือชื่อสละสิทธิเรียกรองแลว สิทธิในการนำคดีมาฟองของโจทกที่ ๑ ยอมหมดไป

              คำเบิกความของผูรับมอบอำนาจโจทกทั้งสองที่เบิกความวาโจทกทั้งสองยังไมไดรับเงินชวยเหลือ
              จากจำเลยไมมีน้ำหนัก ไมนาเชื่อถือ พยานจำเลยมีน้ำหนักนาเชื่อถือมากกวาพยานโจทกนั้น

              เห็นวา อุทธรณของจำเลยเปนการโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง

              ซึ่งฟงขอเท็จจริงวา โจทกทั้งสองยังไมไดรับเงินชวยเหลือ ๒๗,๐๐๐ บาท จากจำเลย อันเปน

              อุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและ
              วิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับ

              วินิจฉัย


                                                     ๖๕๖
   661   662   663   664   665   666   667   668   669   670   671