Page 663 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 663

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๒๕๔๗ - ๒๕๔๘/๒๕๖๓ นายเพชรายุทธ หลาปวงคำ

                                                                          กับพวก            โจทก

                                                                         บริษัทจัดหางาน ซี แอล ซี
                                                                         อินเตอรเนชั่นแนล (๑๙๙๙)

                                                                         จำกัด            จำเลย

              ป.พ.พ. มาตรา ๔๑๒

              ป.วิ.พ. มาตรา ๑๗๗
              พ.ร.บ. จัดหางานและคุมครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ มาตรา ๒๖, ๔๖, ๔๗, ๗๙




                       จําเลยใหการวา เหตุตามฟองเกิดตั้งแตป ๒๕๕๔ นับถึงวันนี้เปนระยะเวลากวา

              ๘ ป แลว ขอเรียกรองของโจทกทั้งสองมีอายุความ ๒ ป จึงขาดอายุความ โดยไมได
              บรรยายวาคดีโจทกทั้งสองขาดอายุความเมื่อใด โจทกทั้งสองมีสิทธิเรียกรองตั้งแตเมื่อใด

              นับแตวันใดถึงวันฟองคดีขาดอายุความไปแลว คำใหการดังกลาวไมไดแสดงเหตุแหง

              การขาดอายุความใหปรากฏโดยชัดแจง จึงไมชอบดวย ป.วิ.พ. มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง

              คดีจึงไมมีประเด็นเรื่องอายุความ ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยในประเด็นนี้เปนการวินิจฉัย
              นอกประเด็นจึงไมชอบ

                       พ.ร.บ. จัดหางานและคุมครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ มาตรา ๔๖ วรรคสอง

              บัญญัติวา “ในกรณีที่คนหางานไมสามารถทํางานไดจนสิ้นสุดระยะเวลาตามที่กําหนด

              ไวในสัญญาจัดหางานเพราะถูกเลิกจางโดยมิใชสาเหตุจากคนหางาน ผูรับอนุญาตจัดหางาน
              ตองคืนคาบริการและคาใชจายที่เรียกเก็บจากคนหางานไปแลวเปนอัตราสวนกับ

              ระยะเวลาที่คนหางานไดทํางานภายในสามสิบวันนับแตวันที่คนหางานขอรับคืน”

              จากบทบัญญัติดังกลาวจะเห็นไดวาการคืนคาบริการและคาใชจาย ในกรณีคนหางานไมสามารถ

              ทํางานไดจนสิ้นสุดระยะเวลาตามที่กําหนดไวในสัญญาจัดหางาน เพราะถูกเลิกจาง
              ซึ่งกฎหมายไดบัญญัติความรับผิดของผูรับอนุญาตไวโดยเฉพาะแลว โดยใหพิจารณาวา

              การถูกเลิกจางนั้นมีสาเหตุจากคนหางานหรือไม เมื่อปรากฏวาบริษัทนายจางเลิกจาง

              โจทกทั้งสองเนื่องจากภัยสงครามกอนสิ้นสุดระยะเวลาตามที่กําหนดไวในสัญญาจัดหางาน

              จึงเปนการที่โจทกทั้งสองถูกเลิกจางโดยมิใชสาเหตุจากโจทกทั้งสอง จําเลยตองคืนคาบริการ
              และคาใชจายแกโจทกทั้งสองเปนอัตราสวนกับระยะเวลาที่โจทกทั้งสองไดทำงาน





                                                     ๖๕๓
   658   659   660   661   662   663   664   665   666   667   668