Page 662 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 662
คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกทั้งสิบสี่ประการสุดทายวา คำพิพากษา
ของศาลแรงงานกลางที่วินิจฉัยวาจำเลยที่ ๑ ไมตองรับผิดในเงินบำนาญเปนการสวนตัวตอโจทก
ทั้งสิบสี่โดยไมไดวินิจฉัยหรือแสดงเหตุผลแหงคำวินิจฉัยวาเพราะเหตุใดจึงไมตองรับผิดเปนการ
สวนตัวเปนการไมชอบ ตองยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานกลางพิพากษาใหมนั้น เห็นวา คำพิพากษา
ของ ศาลแรงงานกลางที่ไมไดวินิจฉัยหรือแสดงเหตุผลแหงคำวินิจฉัยเทากับศาลแรงงานกลาง
ยังไมไดวินิจฉัยชี้ขาดขอเท็จจริงวาจำเลยที่ ๑ ไมตองรับผิดในเงินบำนาญเปนการสวนตัว ไมชอบ
ดวยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๑
อยางไรก็ตามเมื่อคดีขึ้นมาสู ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ
เห็นสมควรวินิจฉัยโดยไมตองยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษาใหม และ
เห็นวา เมื่อไดวินิจฉัยไปแลววา จำเลยที่ ๑ มีฐานะเปนผูกระทำการแทนจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ดังนั้น
จำเลยที่ ๑ จึงไมตองรวมรับผิดในเงินบำนาญกับจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ เปนการสวนตัว อุทธรณ
ของโจทกทั้งสิบสี่ฟงไมขึ้น
พิพากษาแกเปนวา ใหขึ้นเงินบำนาญทุกปการศึกษาใหมในอัตรารอยละ ๑๐ ของ
เงินบำนาญที่โจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ แตละคนไดรับในเดือนพฤษภาคม ตั้งแตวันที่โจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐
เกษียณอายุเปนตนไป แลวใหจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ หรือที่ ๓ รวมกันชำระเงินสวนตางของเงินบำนาญ
แกโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ เสียใหม พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของเงินสวนตางนับแต
วันที่โจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ เกษียณอายุเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จ โดยคิดจากเงินบำนาญงวดแรก
ของโจทกที่ ๑ ถึงที่ ๑๐ ดังนี้ โจทกที่ ๑ จำนวน ๒๘,๓๓๘.๓๐ บาท โจทกที่ ๒ จำนวน ๙,๓๙๔.๕๐ บาท
โจทกที่ ๓ จำนวน ๔,๐๑๕.๘๒ บาท โจทกที่ ๔ จำนวน ๑๘,๗๕๑.๖๐ บาท โจทกที่ ๕ จำนวน
๖,๐๒๐ บาท โจทกที่ ๖ จำนวน ๕,๙๘๖.๖๕ บาท โจทกที่ ๗ จำนวน ๑๕,๘๖๖.๒๐ บาท โจทกที่ ๘
จำนวน ๗,๕๖๓ บาท โจทกที่ ๙ จำนวน ๑๔,๑๓๕ บาท และโจทกที่ ๑๐ จำนวน ๒๒,๕๔๑ บาท
โดยจำเลยที่ ๑ ไมตองรับผิดในคาชดเชยและเงินบำนาญเปนการสวนตัวรวมกับจำเลยที่ ๒ และที่ ๓
นอกจากที่แกใหเปนไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง.
(สุจินต เชี่ยวชาญศิลป - วิชชุพล สุขสวัสดิ์ - วรศักดิ์ จันทรคีรี)
อิศเรศ ปราโมช ณ อยุธยา - ยอ
สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ
๖๕๒
