Page 38 - LAPORAN PEO.pdf

Laporan Kajian Objektif Pendidikan Program (PEO)

Secara sepintas lalu, literasi maklumat adalah suatu kemahiran yang digunakan untuk
mencari maklumat tertentu yang diperlukan. Ia juga merangkumi kebolehan mencari dan
memperoleh maklumat dalam apa jua format serta menggunakan maklumat tersebut secara
aktif. IFLA (2006) menggambarkan maklumat sebagai satu elemen terpenting untuk kreativiti
dan inovasi, satu sumber utama untuk pembelajaran dan pemikiran manusia, satu sumber
utama dalam mewujudkan lebih ramai warganegara berilmu, satu faktor yang membolehkan
warganegara mempunyai kehidupan akademik yang lebih baik dan sumber yang penting
untuk pembangunan sosial-ekonomi negara. Menurut Case (2002), mengatakan maklumat
sebagai ilmu yang terkandung, pengalaman manusia yang di pakej, satu sumber yang boleh
menyediakan sejumlah data yang tidak terkira banyaknya, satu sumber yang mengambil
format, mempakejkan, satu media pemindahan yang berbeza-beza, dan berbagai kaedah
penghantaran, maklumat ialah manusia itu sendiri terdiri daripada keluarga, para sahabat,
tutor, rakan pelajar atau institusi iaitu para profesional yang menyediakan perkhidmatan dan
kemudahan-kemudahan bantuan khidmat, nasihat dan maklumat.

Kemahiran mengakses maklumat merujuk kepada keupayaan mengumpul maklumat
secara berkesan termasuk mengenal pasti sumber maklumat, jenis bahan dan memahami
kehendak tugasan (Zohra dan Siri, 2001). Menurut Doyle, (1994 & 1992) sebelum seseorang
itu boleh mengakses beliau perlu mengenal pasti keperluan maklumat yang dicari. Beliau
perlu bertanyakan soalan-soalan berhubung keperluan kepada maklumat tersebut. Setelah
itu barulah beliau boleh mengenal pasti akan sumber dan jenis maklumat yang diperlukan.
Termasuk dalam bahagian mengakses maklumat juga ialah menyediakan strategi pencarian
dan strategi pengumpulan dan strategi mempamerkan maklumat dalam bentuk jadual, graf
dan lain-lain.

Kemahiran menilai maklumat pula lebih kepada keupayaan seseorang dalam
menentukan kewibawaan maklumat iaitu menentukan kesahihan dan kesesuaian maklumat
serta tahu membeza di antara pandangan atau fakta (Zohra dan Siri, 2001). Menurut See
(2008), ciri- ciri untuk menilai maklumat bermanfaat dan berguna mengandungi lima elemen
asas iaitu ketepatan, kewibawaan, objektiviti, kekinian dan liputan.

Komuniti abad ke-21 digambarkan sebagai komuniti yang berintensif menggunakan
maklumat dan pengetahuan. Ini berikutan pengiktirafan dunia akan peranan penting
maklumat sebagai faktor utama pengeluaran untuk semua bentuk ekonomi (IFLA, 2006;
Campbell, 2004). Oleh itu, perbahasan mengenai 'kaya maklumat dan miskin maklumat’ dan
'jurang digital' adalah isu-isu yang berpusat kepada kemampuan individu, kumpulan, dan
organisasi mengakses dan memaksimumkan penggunaan maklumat yang ada dan relevan
dengan keperluan tempatan dan global mereka. Ini kerana perbezaan yang dikenal pasti

22