Page 91 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 91

๗๘

                              มีปัญญาหรือความรู้เห็นตามความเป็นจริง เขาติดอยู่ใน ปปัญจะ คือการปรุงแต่งที่จิตสร้าง
                              เพิ่มเติมให้กับอารมณ์ทั้งหลาย การยึดติดในปปัญจะจัดเป็นอวิชชา ซึ่งทำให้เขาไม่อาจบรรลุ
                               ิ
                              นพพาน
                                     ส่วนผู้ใดที่ไม่ติดอยู่ในปปัญจะและไม่มีปปัญจสัญญา เขามีเพียงสัญญาบริสุทธิ์ที่รับรู ้
                              อารมณ์ตามความเป็นจริง ย่อมสามารถเข้าถึงนิพพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงวิธ ี

                              ปฏิบัติเพื่อให้เกิดสัญญาบริสุทธิ์ซึ่งสามารถรู้เห็นตามความเป็นจริง โดยไม่เกิด ปปัญจสัญญา
                                ้
                                 ่
                              ไววา
                                                                                                   ็
                                            “พาหิยะ เพราะเหตุนั้น เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เมื่อใด เธอเมื่อเหน
                                                                                                    ่
                                                                       ั
                                                      ่
                                                  ็
                                                                          ่
                                                              ็
                                     รูปกสักแตวาเหน เมือฟงเสียงกสักแตวาฟง เมือรับรูอารมณ์ทีไดรับรูกสักแตวา
                                                                   ่
                                                        ั
                                                                    ่
                                                                               ้
                                         ็
                                                                                              ็
                                              ่
                                                                                            ้
                                                                                         ้
                                                                                                  ่
                                               ่
                                                                                       ่
                                     รับรู้ เมื่อรู้แจ้งธรรมารมณ์ที่รู้แจ้งก็สักแต่ว่ารู้แจ้ง เมื่อนั้น เธอก็จะไม่มี เมื่อใด
                                                 ั
                                                 ้
                                                       ็
                                                            ึ
                                              ่
                                                                                          ่
                                                                                      ิ
                                                                                                   ั
                                                                                                 ่
                                                                                             ้
                                                                                             ั
                                                                                   ึ
                                                                      ั
                                                                   ่
                                                               ิ
                                                                                                   ้
                                                                          ่
                                                                      ้
                                     เธอไม่มี เมือนน เธอกจะไม่ยดตดในสิงนน เมือใดเธอไม่ยดตดในสิงนน เมือนน
                                     เธอจักไม่มีในโลกนี้ ไม่มีในโลกอื่น ไม่มีในระหว่างโลกทั้งสอง นี้เป็นที่สุดแห่ง
                                          ๓๕
                                     ทุกข์”

                                                  ่
                                     ่
                              รวมคำวา สัญญามี ๒ อยาง คือ
                                                                                                         ่
                                     ๑) ปปัญจสัญญา คือ การรับรู้ที่ปรุงแต่งโลก ก่อให้เกิดอวิชชา คือ ความไม่รู้สิง
                                               ็
                              ทังหลายตามความเปนจริง
                               ้
                                     ๒) สัญญาบริสุทธิ์ คือ การรับรู้สิ่งทั้งหลายตามที่ปรากฏจับจิต โดยไม่ให้ความหมาย
                              ปรุงแต่งเพิ่มเติมจนเกิดปปัญจะ สัญญาบริสุทธินีรับรูสภาวะของสรรพสิ่งตามที่เป็นจริง คือ รู ้
                                                                      ้
                                                                         ้
                                                                         ้
                                                                       ์
                                    ิ
                                                                         ี
                              เหน อนจจัง ทุกขัง และ อนตตา ความรไตรลักษณนคือ ปญญา
                                                                             ั
                                ็
                                                     ั
                                                               ู
                                                               ้
                                                                                                        ๓๖
                                                    ู
                                                                        ่
                                                                                            ึ
                                                                                      ั
                                                        ุ
                                     ปญญาหรือความร ในพทธปรัชญามีแหล่งทีมา ๓ ประการ ปญญาจงมี ๓ ประเภท
                                                    ้
                                      ั
                              ตามแหล่งทีมาคือ
                                       ่
                                     ๑. จินตามยปัญญา หมายถึง ปัญญาเกิดจากการคิดพิจารณา ปัญญาสืบแต่โยนิโส
                              มนสิการที่ตั้งขึ้นในตนเอง  ความรู้ที่เกิดจากการคิดพิจารณาหาเหตุผล เทียบได้กับ อนุมาน
                                                   ๓๗
                              ประมาณ (Inference)
                                     ๒. สุตมยปัญญา หมายถึง ปัญญาเกิดจากการสดับเล่าเรียน ปัญญาสืบแต่ปรโตโฆ
                                ๓๘
                              สะ  เทียบได้กับ ศัพทประมาณ (Testimony) ในปรัชญาอินเดีย
                                     ๓. ภาวนามยปัญญา หมายถึง ปัญญาเกิดจากการปฏิบัติบำเพ็ญ ปัญญาสืบแต      ่
                                                                                   ๓๙
                              ปัญญาสองอย่างแรกนั้น แล้วหมั่นมนสิการในประดาสภาวธรรม  ความรู้จักประสบการณ์

                              ๓๕  ุ  ุ
                                ข.อ. (ไทย) ๒๕/๑๐/๑๘๖.
                              ๓๖  ท.ปา. (ไทย) ๑๑/๓๐๕/๒๗๑.
                                 ี
                              ๓๗  พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยตโต), พจนานุกรมพทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท, หน้า ๙๖.
                                                                    ุ
                                                      ฺ
                                                                                         ์
                                                     ุ
                              ๓๘  เรองเดียวกัน.
                                 ื
                                 ่
                              ๓๙  เรองเดียวกัน.
                                 ื
                                 ่
   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96