Page 23 - ทร 21001
P. 23
14
ี
้
ี
้
ี
้
การเปรยบเทียบบทบาทของครูและผูเรยนตามกระบวนการเรยนรูดวยตนเอง (ต่อ)
้
้
้
ี
บทบาทของผูเรยนในการเรยนรูดวยตนเอง บทบาทของครูในการเรยนรูดวยตนเอง
ี
ี
้
้
ี
ี
5. การประเมินผลการเรยนรู ้ 5. การประเมินผลการเรยนรู ้
ี
ิ
ฝกการประเมนผลการเรยนรด้วยตนเอง ให้ความรและฝกผู้เรยนในการประเมนผล
ี
ึ
ิ
้
ู
ู
ึ
้
มส่วนร่วมในการประเมนผล การเรยนรทหลากหลาย
ิ
ี่
้
ี
ี
ู
ิ
ิ
ี
ิ
ี
ี
ผู้เรยนประเมนผลสัมฤทธ์ด้วยตนเอง เปดโอกาสให้ผู้เรยนน าเสนอวิธการ เกณฑ์
ิ
ิ
ี
ประเมนผล และมส่วนร่วมในการตัดสนใจ
่
ี
จัดท าตารางการประเมนผลทจะใช้ร่วมกัน
ิ
ื่
ี
แนะน าวิธการประเมนเมอผู้เรยนมข้อสงสัย
ี
ี
ิ
จะเหนได้ว่า ทั้งผู้เรยนและครต้องมการวินจฉัยความต้องการส่งทจะเรยน ความพรอม
ี
ี
็
ี
ู
่
ิ
ี
ิ
้
่
่
ของผู้เร ียนเกียวกับทักษะทีจ าเป็นในการเรียน การก าหนดเป้ าหมาย การวางแผนการเรียนรู้ การแสวงหา
่
ิ
้
ึ
็
ึ
ู
แหล่งวิทยาการ การประเมนผลการเรยนร ซงครเปนผู้ฝกฝน ให้แรงจูงใจ แนะน า อ านวยความสะดวก
ี
ู
โดยเตรยมการเบ้องหลัง และให้ค าปรกษา ส่วนผู้เรยนต้องเปนผู้เร่มต้นปฏบัต ด้วยความกระตอรอรน
ิ
ึ
้
ื
ี
ี
ิ
ื
ิ
็
ื
เอาใจใ ส่ และมีความรับผิดชอบ กระท าอย่างต่อเนื่องด้วยตนเอง เรียนแบบมีส่วนร่วม จึงท าให้ผู้เรียน
่
ิ
ี
้
ี่
้
็
ี
เปนผู้เรยนรด้วยตนเองได้ ดังหลักการทว่า “การเรยนรต้องเร่มต้นทตนเอง” และ ศักยภาพอันพรอมท
ู
้
ี
่
ี
ู
ื
ื
ิ
ี
ิ
ี
ิ
ั
จะเจรญเตบโตด้วยตนเองนั้น ผู้เรยนควรน าหัวใจนักปราชญ์ คอ สุ จิ ปุ ลิ หรอ ฟง คด ถาม เขยน มาใช้
ในการสังเคราะห์ความรู้ นอกจากนี้ กระบวนการเรียนรู้ในบริบททางสังคม จะเป็นพลังอันหนึ่งใน
การเรยนรด้วยตนเอง ซงเปนการเรยนรในสภาพชวิตประจ าวันทต้องอาศัยสภาพแวดล้อมมส่วนร่วมใน
้
ี
ี
ู
ี
ู
ี
่
้
่
ึ
ี
็
ื
ี
ิ
่
็
่
กระบวนการ ท าให้เกิดบรรยากาศการแลกเปลยน พึงพากัน แต่ภายใต้ความเปนอสระในทางเลอก
ของผู้เรียนด้วยวิจารณญาณที่อาศัย เหตุผล ประสบการณ์ หรือค าชี้แนะจากผู้รู้ ครู และผู้เรียนจึงเป็น
ความรบผิดชอบร่วมกันต่อความส าเรจในการเรยนรด้วยตนเอง
ั
็
ู
้
ี

