Page 172 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 172
ครโรงเรยนคาทอลิกปรารถนาใหนักเรยนรวมกจกรรมจิตอาสาและกจกรรมบาเพ็ญ
ู
ํ
ิ
ี
ี
้
ิ
่
์
่
้
ิ
้
ิ
ํ
ิ
ํ
ประโยชนดวยจิตสานึกของเขาเองว่า การทากจกรรมน้ทาใหสังคมดีงาม เรมตนจากกจกรรมเล็กๆ
้
ํ
ี
ี
ี
ี
ื
้
้
เหล่าน้ นักเรยนรจักเกรงใจคนอนและพรอมเสนอตัวใหความช่วยเหลอพรอมเสยสละในเวลาและ
ู
ื
้
้
่
ี
สถานการณทสมควร
่
์
ข้นท 6 การยึดอดมคติสากล (Universal-Ethic Principle Orientation) – ฉันมี
ั
ุ
ี่
ิ
ื
่
จรรยาบรรณของตัวเองทีฉันยึดถอปฏบัติ
็
่
์
ี
ี
บุคคลในขั้นท 6 แสดงเหตุผลทเปนหลักสากล ไม่ยึดติดต่อกฎเกณฑทางสังคมของตน
่
ื
บุคคลมความยดหยุนทางจรยธรรมจะกระทาหรอไม่กระทาสิ่งใดตามหลักอุดมคติสากลซึ่งสะทอน
่
ื
้
ํ
ิ
ํ
ี
ี่
้
ั
ี
ี่
ิ
ี
ี
ในหลักของสิทธมนุษยชนททุกคนพึงไดรบการปฏบัติทเท่าเทยมกันอย่างมศักดิ์ศรความเปนมนุษย ์
็
ิ
ี
ึ
้
เท่าเทยมกัน การตัดสินใจเชิงจรยธรรมอยู่ทบุคคลสามารถตัดสินอย่างยุติธรรมได โดยคํานึงถง
่
ี
ิ
ี
่
ผลกระทบทอาจมต่อบุคคลทเกยวของทั้งหมดในสถานการณนั้น การใชเหตุผลเชิงจรยธรรมจะ
ี
่
ี
์
ี
่
้
้
ิ
ื
พิจารณาโดยคานึงถงมุมมองของทุกฝายบนพ้นฐานของความยุติธรรมทางสังคมได
้
ึ
่
ํ
ิ
้
ิ
การบรรลุวุฒิภาวะเชิงจรยธรรมของบุคคลนั้นแสดงออกในทางการใชเหตุผลเชิงจรยธรรม
ไดอย่างชัดเจนทสุด เหตุผลเชิงจรยธรรมน้ไม่ขึ้นอยูกับกฎเกณฑของสังคมใดสังคมหนึงโดยเฉพาะ
ี
่
่
์
ี่
้
ิ
ํ
ํ
ี
ิ
็
เพราะเหตุผลเชิงจรยธรรมมิใช่การประเมินค่าการกระทาไปในทานองว่า “ด” หรือ “ชั่ว” แต่จะเปน
ี
่
่
้
ํ
การใชเหตุผลทลึกซึ้งและกวางขวาง ยากแกการเขาใจย่ง ขึ้นเปนลาดับไป บุคคลทาด เพราะด้วย
ิ
้
้
็
ี
ํ
ํ
้
่
ี
่
จรรยาบรรณของเขาเห็นว่าสิงนั้น “ด” และ ละเวนการทาชัว เพราะเห็นว่าสิ่งนั้น “ชั่ว” ไม่ใช่เพราะ
ื่
ี่
้
้
ื
เพอใหไดดีกลับคืนมา หรอกลัวความชั่วทจะเกดขึ้นกับตัวเอง
ิ
ื
ื
ี
็
ิ
ี
เม่อขั้นท่ 6 น้เปนเหมอนจุดหมายปลายทางของการพัฒนาเหตุผลเชิงจรยธรรมของ โคห์
็
ู
ิ
ี
ลเบิรก เปนขั้นของจรรยาบรรณทีอยู่ภายในจิตวญญาณของแต่ละคน ครไม่ควรปรารถนาทจะสอน
์
่
่
ให้นักเรยนของฉันปฏบัติตามกฎหมายและกฎระเบยบแบบแผนทางสังคมซึงรวมถงของโรงเรยน
ึ
่
ี
ี
ี
ิ
ื
ี
้
ื
็
ู
้
ั
ี
อย่างไม่ลมหูลมตา หรอเพยงเพอใหเปนทยอมรบของคนอืนในสังคมเท่านั้น ครตองชักนานักเรยน
ื
่
ี
ื
่
ํ
่
ปฏบัติตามกฎระเบียบเหล่านั้นอย่างมวิจารณญาณ เพราะเขาเห็นว่าเปนความถูกตอง เปนธรรม
็
ิ
้
็
ี
ื
ั
่
้
้
บนพ้นฐานและจรรยาบรรณของเขาทไดรบการปลูกฝงและเติบโตมาอย่างด ยงกว่านั้น เขาตอง
ิ
ี
ี
ั
่
ี
กลายนหยัดและสามารถทาทายกฎหมายหรอกฎระเบยบใดๆ ทไม่อยูบนพ้นฐานของความถูกตอง
ื
่
ื
ื
ี่
้
้
้
และเปนธรรมอันเปนสากล นแหละ คอ ความกลาหาญทางจรยธรรม
็
็
ิ
้
่
ี
ื
150
