Page 50 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 50
ี
่
ุ
ิ
ี
ณ จดตรงน้ ฉันได้แน่ใจแล้วว่า “ทําไม ? ต้องเปลยน” และฉันก็คดว่า ถ้าใครได้ผ่าน
กระบวนการเรยนการสอนทเน้นการไตร่ตรอง คงจะมความคดเหมอนกับฉันเช่นกัน
ี
ิ
ี
ี
ื
่
ี
คณครศรนยา ธนะศักด์ศร
ิ
ู
ิ
ุ
โรงเรยนดรณาราชบร ี
ี
ุ
ุ
10 กุมภาพันธ 2014
์
บทเรยนของครแวนสะทอนจุดแขงของการสอนแบบไตรตรองอย่างชัดเจนว่า การสอน
็
ี
้
่
ู
ู
้
ํ
ี
ั
ุ
ื
็
ู
่
่
แบบไตรตรองทาใหครแวนปรบปรงตัวเองและพัฒนาความเปนมออาชพของครอยูเสมอ การ
ื
่
ิ
ี
่
ี
่
ี
่
เปลยนแปลงตัวเองและวธการสอนเพอใหไดรบผลลัพธทเช่นเดยวกับครแวนอาจไม่ใช่เรองง่าย แต่
ี
ั
้
ู
์
ื
้
ุ
ประสบการณของคณครูวิมลมาศ ป้อมงาม โรงเรยนลาซาล กรงเทพฯ แสดงใหเห็นว่า หากเรา
ี
์
้
ุ
ี
่
้
้
ู
ี
ี่
่
้
ื่
้
่
ี
ั
์
ตองการไดรบผลลัพธทแตกต่างจากเดิม ครตองยอมและกลาหาญทจะเปลยนแปลงเพอเปลยน
่
่
ิ
้
่
ื
็
์
้
ี
ื
ี
ิ
ผลลัพธทตองการดวยหวังว่า “นักเรยนผู้เปนเสมอนต้นไม้ของฉันจะเจรญเตบโตอยางยังยน ม ี
่
คุณคา สามารถยนได้ด้วยตนเองอยางรู้คุณคา”
่
ื
่
ผลลัพธที่ตองการ
ี
ี
์
่
ิ
ฉัน นางวิมลมาศ ปอมงาม ครผู้สอนวิชาคณตศาสตร ชั้นมัธยมศกษาปท 3 โรงเรยน
ี
ู
ึ
้
ู
ิ
็
ื
ลาซาล ผู้ทถกคัดเลอกแล้วว่า ควรจะเปนคนสวนทสามารถจะดแลต้นไม้ใหญ่ให้เจรญเตบโตออก
ู
ิ
ี
่
ี
่
ึ
่
ี
ื
ิ
ี
ี
ดอกออกผลได้อย่างน่าชนชมยินด ต้นไม้นั้นต้องมรากแก้วท่หยั่งลกลงไปใต้ดน สามารถยืนหยัด
ุ
๋
ั
ิ
ู
ี
่
้
ี
ได้อย่างมั่นคง ต้นไม้ต้นนั้นเปรียบกับนักเรยนทฉันเฝาดแล รดนํ้า พรวนดน ใส่ปย และบางคร้ง
อาจจะมวัชพืชหรอแมลงรบกวน ถ้าคนสวนอย่างฉันดแลต้นไม้เหล่านั้นไม่ดพอ ความเจรญงอก
ื
ี
ู
ี
ิ
ี
งามทควรจะเปนอาจจะลดน้อยลงไปทุกที ฉันคิดว่า ในกระบวนการเรยนการสอนทเน้นการ
่
็
่
ี
ี
่
ิ
ี
ไตร่ตรองนแหล่ะ ทีจะทําให้ฉันสามารถดแลต้นไม้ของฉันให้เจรญเตบโตได้ดยิ่งขึ้น
ิ
่
ู
ี
ี
ี
่
จากประสบการณสอนนักเรยนระดับมัธยมศกษาปท 3 มาเปนระยะเวลา 15 ป แต่ละร่น
ี
ี
์
ุ
ึ
็
ิ
ี
ึ
์
ี
แต่ละป นักเรยนของฉันมความหลากหลาย ทั้งทางด้านพื้นฐานครอบครว อารมณ จตใจ รวมถง
ั
ี
ความร แต่ส่งหนงทยังคงยืนหยัดอยู่กับฉันตลอด 15 ปีนี้ คือ วิธีการสอนและผลลัพธ์ ครูเลขอย่าง
ึ
่
ี
่
ิ
ู
้
ิ
ุ
ี
ฉัน จะมอะไรมากไปกว่าการเข้ามาพูด บอก อธบาย ประโยคสดท้ายก่อนหมดคาบ ฉันมักจะพูด
28
