Page 79 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 79
้
้
้
ี
้
บรรยากาศภายในหองเรยน นกเรยนตองรูสึกปลอดภัยจากการใชความรนแรง
ี
ั
ุ
ู
้
ี
ื
ี
ิ
ดวยประการใดๆ อันอาจเกดจากครหรอนักเรยนดวยกัน ไม่ว่าดวยวิธการใดๆ วาจา การกระทา
้
้
้
้
ื
้
ื่
ู
ี
ี
หรอแมแต่ดวยภาษากาย เชอไหมว่า แมแต่สหนา สายตา น้าเสยงและภาษากายของคร ไม่ว่า
้
็
ี
ี
ี
ู
้
ี
ี
้
้
้
เล็กนอยแค่ไหน กหลอกนักเรยนไม่ได นักเรยนสามารถรสึกไดทันทว่า นักเรยนมความหมายม ี
ู
ี่
้
ี
ู
คุณค่าแค่ไหนสาหรบคร โดยทครไม่ตองพูดอะไรสักคา เด็กนักเรยนมความสามารถมองครไดจาก
้
ู
ี
ั
็
ู
ั
้
ี
ขางหลังทะลุถึงหัวใจ เพราะครเปนคนทเขารกและเทิดทูน นักเรยนประเมินค่าของตนเองจากสิ่งท ี่
ี่
์
ครปฏบัติต่อเขา ปฏสัมพันธระหว่างครกับนักเรยนจึงมีความสาคัญยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ต่อบรรยากาศท ี่
ิ
ู
ู
ี
ิ
้
ู
ื
์
ี
้
ี
เอ้อต่อการเรยนรของนักเรยน ดังจะเห็นไดจากประสบการณของคณครูภิญญาพัชญ ประเสรฐ
์
ิ
ุ
ื
ี่
ี
ี
ุ
็
ี่
้
ี
่
ื
์
ั
ธรพงค โรงเรยนดรณาราชบุร อันเปนหลักฐานทงดงามทยนยันไดว่า “เมอความรกของครู
เดินทางถึงหวใจของนกเรยน ครูจะไดความรกและการพฒนาของนกเรยนเปนการตอบ
ั
ั
ี
ั
ั
็
้
ี
ั
แทน” จากบันทึกของคุณคร เรอง Love is an Action
ู
ื่
Love is an Action
ั
ั
้
้
่
“ลูกที่รกทังหลาย เราอยารกกันแตปาก เพียงดวยค าพูดเทานน แตจงรกกันดวยการกระท าและ
่
่
ั
ั
้
่
้
ความจรง (1 ยน 3:18)”
ิ
ฉัน นางสาวภญญาพัชญ์ ประเสรฐธรพงค์ ครผู้สอนวิชาภาษาไทย นักเรยนชั้น
ิ
ี
ู
ี
ิ
็
ี
ประถมศกษาปท 5 โรงเรยนดรณาราชบร ฉันเชอว่า มนษย์ทกคนมความรกเปนพื้นฐาน ฉันใน
ุ
ี
ั
ี่
ุ
ุ
ี
ื่
ุ
ี
ึ
ี
ื
ู
ั
ฐานะครขอเปรยบตนเองเปนดั่ง “ความรก” และนักเรยนของฉันเปรยบเสมอน “หัวใจ” ฉันต้อง
ี
็
ี
เดนทางไปให้ถงหัวใจ เพื่อมอบความรกอันถกหล่อหลอมข้นจากความห่วงหาอาทรและความ
ู
ิ
ั
ึ
ึ
ึ
ุ
ห่วงใย ฉันจงใช้กระบวนการเรยนการสอนแบบไตร่ตรองทสอดแทรกคณค่าพระวรสารด้าน
ี
ี่
ั
ุ
็
ิ
ึ
ี่
ี
ี่
่
ื
ึ
ความรกนแหละ ทจะท าให้ฉันเดนไปถงจดหมาย ซงก็คอ นักเรยนผู้เปนหัวใจของฉัน
็
ู
บนเสนทางการเปนครของฉัน ฉันยังอ่อนประสบการณอยู่มาก ฉันเกิดค าถามว่า ฉันท า
้
์
ี
ิ
ู
ื
ี่
ิ
ื
อะไร หรออย่างไร ส่งทฉันปฏบัตต่อนักเรยนในการจะพัฒนานักเรยนอย่างเต็มทถกต้องหรอไม่?
ี่
ิ
ี
อย่างไร?
ี
ฉันพูดกับนักเรยนว่า ใครไม่ท าการบ้าน ครจะท าโทษ และผลลัพธทเกิดข้นก็คอ นักเรยน
ี
ื
์
ู
ี่
ึ
ู
ี
ท าการบ้านเสรจ แต่ท าอย่างไม่ตั้งใจ ท าเพื่อให้มส่ง ไม่ให้ครท าโทษ ฉันรได้อย่างไรว่าไม่ตั้งใจ
้
็
ู
57
