Page 80 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 80
็
็
ี่
ี
ี
ื่
ิ
ี่
ลายมอทฉันคดว่า เปนอักษรโบราณ ค าตอบทไม่มค าตอบของนักเรยน เปนเครองหมายบ่งช้ และ
ี
ื
่
ี
ื
ยิ่งไปกว่านั้น คอ นักเรยนคนหนงยอมโดนท าโทษ แต่ไม่ท าการบ้าน เครองหมายค าถามเกิด
ื่
ึ
ข้นกับฉันอกแล้ว ตัวฉันมองข้ามส่งใดไปหรอเปล่า? จนกระทั่ง 12-15 พฤศจกายน 2557 ทผ่านมา
ี่
ี
ื
ึ
ิ
ิ
ุ
ั
ี่
ี
ฉันได้มโอกาสเข้ารบการอบรมไตร่ตรองทน าคณค่าพระวรสารมาใช้ในการเรยนการสอน ท าให้
ี
ิ
ั
ฉันเกิดแรงบันดาลใจทจะสอนนักเรยนด้วย “ความรก” ความรกน้แสดงออกด้วยการกระท ามใช่
ี่
ี
ั
ี
ี่
ค าพูด ฉันต้องปรบเปลยนพฤตกรรมแล้วล่ะ
ั
ิ
ิ
ิ
ี่
้
ี
์
ิ
ฉันเร่มต้นสรางความสัมพันธระหว่างฉันและนักเรยนของฉัน เร่มจากตัวฉันทเปดใจ
็
และสรางความเปนกันเอง ดังน้ ี
้
ู
1. เร่มจากเรยกชอเล่น เพื่อให้นักเรยนรสกค้นเคยใกล้ชด
ิ
ี
ึ
ิ
ี
ุ
ื่
้
2. ใช้น ้าเสยง ลลา ท่าทางการแสดงออกทสดชน ยิ้มแย้มแจ่มใส เพื่อสอให้นักเรยน
ี
ื่
ื่
ี่
ี
ี
้
ิ
รบรว่า ฉันไม่ใช่ยักษ์นะ ไม่น่ากลัวเลยสักนด
ั
ู
ี
ื่
ุ
ุ
็
ิ
ิ
ี่
ื
ี
3. ส่งส าคัญทสดคอ พูดคยเรองการเรยนอย่างเปนมตรตลอดคาบเรยน พยายามท าให้
้
ี
ู
ื
นักเรยนรบรว่า ฉันใส่ใจ และรว่า นักเรยน คอ คนส าคัญของฉัน เปนหัวใจของฉัน
ี
ั
็
้
ู
ี่
ั
ื
ฉันท าได้แล้ว นใครฉันหรอความรกนะ ฉันบอกกับตัวเอง?
ิ
ฉันเร่มรสกถงการเปลยนแปลงเล็กๆ จากนักเรยน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เดกชายผู้ไม่เคยท า
ี
็
ี่
ึ
ู
้
ึ
ั
็
ิ
การบ้าน เขาเร่มท าการบ้านเสรจ และส่งตรงตามก าหนดเวลา ฉันยังคงใช้ความรกและสังเกตการ
ี่
ื่
ุ
ิ
พัฒนาของเขาอย่างต่อเนอง จนในทสด เขาเดนเข้ามาหาฉันแล้วพูดว่า
ู
ั
นักเรยน : ครน ้าครบ คัดลายมอแบบน้ถกต้องไหมครบ
ี
ื
ู
ี
ั
ฉัน : ดมากเลย ถ้าเขยนให้ตรงจะดกว่าน้มาก และฉันเขยนเปนตัวอย่างให้
ี
ี
ี
็
ี
ี
นักเรยนด ู
ี
หลังจากบทสนทนาคร้งนั้น เขาตั้งใจเขยนหนังสอ ท างานจนเสรจ ส่งตรงเวลา และกล้า
็
ั
ี
ื
ู
ซักถาม ฉันบอกได้อย่างภมใจเลยว่า ความรกของฉันเดนทางถงหัวใจของนักเรยนแล้ว แม้เปน
็
ึ
ิ
ี
ิ
ั
58
