Page 90 - 4. แสงสว่างของทางเลือกใหม่ในการจัดการเรียนรู้ (Final 11-4-16)
P. 90

ู
                                                                  ิ
                           ฉันอยากแบ่งปนแก่เพื่อนครว่า มันได้ผลจรงๆ นะ  ฉันเพียงเร่มต้นจากจดเล็กๆ ใน
                                        ั
                                                                                  ิ
                                                                                            ุ
                                                                                                 ื่
                                 ี
                                            ี่
                                                                            ้
                                                                   ื
                    กระบวนการเรยนการสอนทเน้นการไตร่ตรองเท่านั้น คอ "การสรางบรรยากาศด้วยความเชอมั่น
                          ั
                                                          ี่
                                                    ์
                                       ั
                    และศรทธา” ฉันก็ได้รบประสบการณการเปลยนแปลงแล้ว

                                                                     ื่
                                                                                      ั
                                                                   เชอมั่นและศรทธาในนกเรยน
                                                                                         ี
                                                                               ั
                                                                        ู
                                                                              ั
                                                                    ุ
                                                                   คณครนตยารกษ์ คชเสนา
                                                                          ิ
                                                                        ี
                                                                   โรงเรยนดาราสมทร ศรราชา
                                                                                       ี
                                                                                 ุ
                                                                   3 พฤษภาคม 2014


                                             ั
                                ู
                                                                                                 ่
                                  ื่
                                                          ี
                            ื่
                                                                  ็
                                                                                              ี
                                                                                            ี่
                                                                          ์
                          เมอครเชอมั่นและศรทธาในศักดิ์ศรความเปนมนุษยและความสามารถทมอยูในตัว
                                                                                         ื่
                                                                            ู
                                      ้
                                                                      ี
                       ี
                                   ิ่
                                                                                            ่
                   นักเรยน ดวยการเรมตน ดวยไวใจและยอมรบในตัวของนักเรยน ครจะกลายเปนเพอนรวมงานชวิต
                                                                                                    ี
                            ้
                                                        ั
                                                                                     ็
                                         ้
                                             ้
                    ้
                     ั
                                  ี
                         ้
                                                       ้
                              ี่
                                      ู
                                     ้
                                                                        ี
                   ผูรบพรอมทจะเรยนรและเติบโตต่อไปพรอมๆ กับเขา เช่นเดยวกับ คณครูนยม ขนรองรมย
                                                                                ุ
                                                                                            ุ
                                                                                                      ์
                                                                                       ิ
                                                                                                   ั
                                             ์
                                                     ั
                                                    ้

                                               ้
                              ี
                                                                                            ี่
                                      ์
                                                                                           ู
                               ์
                                                                                       ็
                   โรงเรยนมารยอนุสรณ บุรรมย  ผูซึ่งไดรบจิตวิญญาณและกาลังใจของความเปนครทสูงขึ้นอย่าง
                                         ี
                                          ั
                       ี
                   มหาศาล เปนรางวัลตอบแทนจากการรวมเดินทางกับนักเรยน คุณครแบ่งปนว่า “หลังจากท่ฉันได้
                                                    ่
                                                                                                 ี
                                                                     ี
                                                                                   ั
                                                                              ู
                             ็
                   นาแผนแบบไตรตรองไปใช้ จตวญญาณของความเปนครูของฉันมันสูงขนอยางมหาศาล ฉันม             ี

                                               ิ
                                                                                       ่
                                                                 ็
                                             ิ
                                                                                   ึ้
                                 ่
                                            ่
                                 ิ
                   กาลังใจสอนลูกศษยของฉันตอไป”

                                    ์


                                                  ก้าวแรกกับแผนไตร่ตรอง

                                                                                                ุ
                                                                                                 ี
                                                                                                  ั
                                                                                              ์
                                                                               ี
                                                                                     ี
                                                                                         ุ
                                                   ็
                                                       ู
                                              ั
                               ื่
                                   ิ
                           ฉันชอ นยม ขุนรองรมย์ เปนครผู้สอนวิชาภาษาไทย  โรงเรยนมารย์อนสรณ บรรมย์
                                               ู
                                                                             ี
                                ี
                                                ุ
                                                                                  ่
                                                                                  ึ
                    วันน้ฉันมส่งดๆ มาเล่าให้คณครทกท่านฟง เพื่อเปนการแลกเปลยนเรยนรซงกันและกัน
                                                                                 ู
                                                                                 ้
                                           ุ
                        ี
                                                       ั
                                                             ็
                              ิ
                            ี
                                                                         ี่

                                                                                         ้
                                                               ้
                                         ื่
                                                               ู
                                                                                           ึ
                                                                                             ื่
                                                           ี
                                                                                         ู
                           หลังจากอบรมเรองแผนการจัดการเรยนรแบบไตร่ตรองมาหมาดๆ  ฉันรสกตนเต้นกับ
                                                                                           ี
                    ตัวเอง  ฉันอยากสอนลกศษย์ของฉันเรวๆ  ในคาบแรก ฉันไม่รอช้า ฉันเดนเข้าห้องเรยนกับหัวใจ
                                          ิ
                                                    ็
                                       ู
                                                                                 ิ
                                  ี่
                                         ็
                                                ี่
                     ี่
                                       ี
                    ทพองโต ทั้งๆ ทห้องน้เปนห้องทครหลายคนไม่อยากสอน รวมทั้งตัวฉันด้วย
                                                  ู

                           ฉันเร่มต้นสรางบรรยากาศด้วยการสอนเรอง ไตรยางค์  ฉันเดนเข้าไปในห้อง ฉันรสก
                                       ้
                                                               ื่
                                                                                                  ้
                                                                                                    ึ
                                                                                                  ู
                                                                                ิ
                                ิ
                      ิ
                                      ิ
                                                                ้
                                         ี่
                                                                                         ี
                                   ็
                    เขนๆ เพราะมันเปนส่งทฉันไม่มั่นใจ ฉันชวนเด็กๆ รองเพลงไตรยางค์  เด็กๆ นั่งเงยบท าหน้างงๆ
                    ไม่มการตอบสนองเลย ฉันเกือบปดข้นสมอง อารมณโกรธเร่มกลับมาเยือนฉัน  แต่ฉันพยายาม
                                                                        ิ
                                                    ึ
                                                 ี๊
                        ี
                                                                  ์
                                                           68
   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95