Page 124 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 124

[161]                                       124                       พจนานุกรมพุทธศาสตร





                  accordance with the monastic disciplinary code)
                  2. อินทรียสังวรศีล (ศีลคือความสํ ารวมอินทรีย  ระวังไมใหบาปอกุศลธรรมครอบงํ าเมื่อรับรู

                  อารมณดวยอินทรียทั้ง 6 — Indriyasa§vara-sãla: restraint of the senses; sense-control)

                  3. อาชีวปาริสุทธิศีล (ศีลคือความบริสุทธิ์แหงอาชีวะ  เลี้ยงชีวิตโดยทางที่ชอบ  ไมประกอบ
                  อเนสนา มีหลอกลวงเขาเลี้ยงชีพเปนตน — âjãvapàrisuddhi-sãla: purity of conduct as

                  regards livelihood)
                  4. ปจจัยสันนิสิตศีล (ศีลที่เกี่ยวกับปจจัย 4  ไดแกปจจัยปจจเวกขณ  คือพิจารณาใชสอย

                  ปจจัยสี่  ใหเปนไปตามความหมายและประโยชนของสิ่งนั้น  ไมบริโภคดวยตัณหา —
                  Paccayasannissita-sãla: pure conduct as regards the necessities of life)

                  Vism.16; Comp.212.                                                      วิสุทฺธิ.1/19; สงฺคห.55.


               [,,,] ผล 4 ดู [165] ผล 4.

               [,,,] พร 4 ดู [227] พร 5.


               [161] พรหมวิหาร 4 (ธรรมเครื่องอยูอยางประเสริฐ, ธรรมประจํ าใจอันประเสริฐ, หลัก
                  ความประพฤติที่ประเสริฐบริสุทธิ์, ธรรมที่ตองมีไวเปนหลักใจและกํ ากับความประพฤติ จึงจะชื่อ

                  วาดํ าเนินชีวิตหมดจด และปฏิบัติตนตอมนุษยสัตวทั้งหลายโดยชอบ — Brahmavihàra: holy
                  abidings; sublime states of mind)

                  1. เมตตา (ความรัก ปรารถนาดีอยากใหเขามีความสุข มีจิตอันแผไมตรีและคิดทํ าประโยชนแก
                  มนุษยสัตวทั่วหนา — Mettà: loving-kindness; friendliness; goodwill)

                  2. กรุณา (ความสงสาร คิดชวยใหพนทุกข ใฝใจในอันจะปลดเปลื้องบํ าบัดความทุกขยากเดือด

                  รอนของปวงสัตว — Karuõà: compassion)
                  3. มุทิตา (ความยินดี  ในเมื่อผูอื่นอยูดีมีสุข  มีจิตผองใสบันเทิง  กอปรดวยอาการแชมชื่นเบิก

                  บานอยูเสมอ ตอสัตวทั้งหลายผูดํ ารงในปกติสุข พลอยยินดีดวยเมื่อเขาไดดีมีสุข เจริญงอกงาม
                  ยิ่งขึ้นไป — Mudità: sympathetic joy; altruistic joy)

                  4. อุเบกขา (ความวางใจเปนกลาง อันจะใหดํ ารงอยูในธรรมตามที่พิจารณาเห็นดวยปญญา คือ

                  มีจิตเรียบตรงเที่ยงธรรมดุจตราชั่ง ไมเอนเอียงดวยรักและชัง พิจารณาเห็นกรรมที่สัตวทั้งหลาย
                  กระทํ าแลว  อันควรไดรับผลดีหรือชั่ว  สมควรแกเหตุอันตนประกอบ  พรอมที่จะวินิจฉัยและ
                  ปฏิบัติไปตามธรรม  รวมทั้งรูจักวางเฉยสงบใจมองดู  ในเมื่อไมมีกิจที่ควรทํ า  เพราะเขารับผิด

                  ชอบตนไดดีแลว  เขาสมควรรับผิดชอบตนเอง  หรือเขาควรไดรับผลอันสมกับความรับผิดชอบ

                  ของตน — Upekkhà: equanimity; neutrality; poise)
                       ผูดํ ารงในพรหมวิหาร  ยอมชวยเหลือมนุษยสัตวทั้งหลายดวยเมตตากรุณา  และยอมรักษา

                  ธรรมไวไดดวยอุเบกขา  ดังนั้น  แมจะมีกรุณาที่จะชวยเหลือปวงสัตวแตก็ตองมีอุเบกขาดวยที่จะ
                  มิใหเสียธรรม
   119   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129