Page 125 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 125
หมวด 4 125 [161]
พรหมวิหารนี้ บางทีแปลวา ธรรมเครื่องอยูของพรหม, ธรรมเครื่องอยูอยางพรหม, ธรรม
ประจํ าใจที่ทํ าใหเปนพรหมหรือใหเสมอดวยพรหม, หรือธรรมเครื่องอยูของทานผูมีคุณยิ่งใหญ
— (abidings of the Great Ones)
พรหมวิหาร 4 เรียกอีกอยางวา อัปปมัญญา 4 (Appama¤¤à: unbounded states of
mind; illimitables) เพราะแผสมํ่ าเสมอโดยทั่วไปในมนุษยสัตวทั้งหลาย ไมมีประมาณ ไม
จํ ากัดขอบเขต
พรหมวิหารมีในผูใด ยอมทํ าใหผูนั้นประพฤติปฏิบัติเกื้อกูลแกผูอื่น ดวยสังคหวัตถุเปนตน.
อนึ่ง ในการที่จะเขาใจและปฏิบัติพรหมวิหาร 4 ใหถูกตอง พึงทราบรายละเอียดบางอยาง
โดยเฉพาะสมบัติ และวิบัติ ของธรรม 4 ประการนั้น ดังนี้
ก.ความหมายโดยวิเคราะหศัพท
1. เมตตา = (มีนํ้ าใจ)เยื่อใยใฝประโยชนสุขแกคนสัตวทั้งหลาย หรือนํ้ าใจปรารถนาประโยชนสุขที่
เปนไปตอมิตร
2. กรุณา = ทํ าความสะเทือนใจแกสาธุชน เมื่อคนอื่นประสบทุกข หรือถายถอนทํ าทุกขของผูอื่น
ใหหมดไป หรือแผใจไปรับรูตอคนสัตวทั้งหลายที่ประสบทุกข
3. มุทิตา = โมทนายินดีตอผูประกอบดวยสมบัติหรือผลดีนั้นๆ
4. อุเบกขา = คอยมองดูอยู โดยละความขวนขวายวาสัตวทั้งหลายจงอยาผูกเวรกัน เปนตน
และโดยเขาถึงความเปนกลาง
ข. ลักษณะ หนาที่หรือกิจ (รส) ผลปรากฏ (ปจจุปฏฐาน) และปทัสถาน (เหตุใกล)
1. เมตตา = (ในสถานการณที่คนอื่นอยูเปนปกติ)
ลักษณะ = เปนไปโดยอาการเกื้อกูลแกคนสัตวทั้งหลาย
หนาที่ = นอมนํ าประโยชนเขาไปใหแกเขา
ผลปรากฏ = กํ าจัดความอาฆาตแคนเคืองใหปราศไป
ปทัสถาน = เห็นภาวะที่นาเจริญใจของคนสัตวทั้งหลาย
2. กรุณา = (ในสถานการณที่คนอื่นตกทุกขเดือดรอน)
ลักษณะ = เปนไปโดยอาการปลดเปลื้องทุกขแกคนสัตวทั้งหลาย
หนาที่ = ไมนิ่งดูดาย/ทนนิ่งอยูไมไดตอทุกขของคนสัตวทั้งหลาย
ผลปรากฏ = ไมเบียดเบียน/อวิหิงสา
ปทัสถาน = เห็นภาวะไรที่พึ่ง/สภาพนาอนาถของคนสัตวทั้งหลายที่ถูกทุกขครอบงํ า
3. มุทิตา = (ในสถานการณที่คนอื่นมีสุขสํ าเร็จหรือทํ าอะไรกาวไปดวยดี)
ลักษณะ = พลอยยินดี/ยินดีดวย
หนาที่ = ไมริษยา/เปนปฏิปกษตอความริษยา
ผลปรากฏ = ขจัดความริษยา ความไมยินดีหรือความทนไมไดตอความสุขสํ าเร็จของผูอื่น

