Page 125 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 125

หมวด 4                                      125                                    [161]




                       พรหมวิหารนี้  บางทีแปลวา  ธรรมเครื่องอยูของพรหม,  ธรรมเครื่องอยูอยางพรหม,  ธรรม
                  ประจํ าใจที่ทํ าใหเปนพรหมหรือใหเสมอดวยพรหม,  หรือธรรมเครื่องอยูของทานผูมีคุณยิ่งใหญ

                  — (abidings of the Great Ones)
                       พรหมวิหาร 4 เรียกอีกอยางวา อัปปมัญญา 4 (Appama¤¤à: unbounded states of

                  mind; illimitables)  เพราะแผสมํ่ าเสมอโดยทั่วไปในมนุษยสัตวทั้งหลาย  ไมมีประมาณ  ไม
                  จํ ากัดขอบเขต

                       พรหมวิหารมีในผูใด ยอมทํ าใหผูนั้นประพฤติปฏิบัติเกื้อกูลแกผูอื่น ดวยสังคหวัตถุเปนตน.

                       อนึ่ง  ในการที่จะเขาใจและปฏิบัติพรหมวิหาร 4  ใหถูกตอง  พึงทราบรายละเอียดบางอยาง
                  โดยเฉพาะสมบัติ และวิบัติ ของธรรม 4 ประการนั้น ดังนี้

                  ก.ความหมายโดยวิเคราะหศัพท

                  1. เมตตา = (มีนํ้ าใจ)เยื่อใยใฝประโยชนสุขแกคนสัตวทั้งหลาย หรือนํ้ าใจปรารถนาประโยชนสุขที่
                  เปนไปตอมิตร

                  2. กรุณา = ทํ าความสะเทือนใจแกสาธุชน เมื่อคนอื่นประสบทุกข หรือถายถอนทํ าทุกขของผูอื่น

                  ใหหมดไป หรือแผใจไปรับรูตอคนสัตวทั้งหลายที่ประสบทุกข
                  3. มุทิตา = โมทนายินดีตอผูประกอบดวยสมบัติหรือผลดีนั้นๆ

                  4. อุเบกขา =  คอยมองดูอยู  โดยละความขวนขวายวาสัตวทั้งหลายจงอยาผูกเวรกัน  เปนตน

                  และโดยเขาถึงความเปนกลาง
                  ข. ลักษณะ หนาที่หรือกิจ (รส) ผลปรากฏ (ปจจุปฏฐาน) และปทัสถาน (เหตุใกล)

                  1. เมตตา = (ในสถานการณที่คนอื่นอยูเปนปกติ)

                     ลักษณะ = เปนไปโดยอาการเกื้อกูลแกคนสัตวทั้งหลาย

                     หนาที่ = นอมนํ าประโยชนเขาไปใหแกเขา
                     ผลปรากฏ = กํ าจัดความอาฆาตแคนเคืองใหปราศไป

                     ปทัสถาน = เห็นภาวะที่นาเจริญใจของคนสัตวทั้งหลาย

                  2. กรุณา = (ในสถานการณที่คนอื่นตกทุกขเดือดรอน)
                     ลักษณะ = เปนไปโดยอาการปลดเปลื้องทุกขแกคนสัตวทั้งหลาย

                     หนาที่ = ไมนิ่งดูดาย/ทนนิ่งอยูไมไดตอทุกขของคนสัตวทั้งหลาย

                     ผลปรากฏ = ไมเบียดเบียน/อวิหิงสา

                     ปทัสถาน = เห็นภาวะไรที่พึ่ง/สภาพนาอนาถของคนสัตวทั้งหลายที่ถูกทุกขครอบงํ า

                  3. มุทิตา = (ในสถานการณที่คนอื่นมีสุขสํ าเร็จหรือทํ าอะไรกาวไปดวยดี)
                     ลักษณะ = พลอยยินดี/ยินดีดวย

                     หนาที่ = ไมริษยา/เปนปฏิปกษตอความริษยา

                     ผลปรากฏ = ขจัดความริษยา ความไมยินดีหรือความทนไมไดตอความสุขสํ าเร็จของผูอื่น
   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129   130