Page 147 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 147
หมวด 4 147 [193]
generosity; accomplishment of charity)
4. ปญญาสัมปทา (ถึงพรอมดวยปญญา — Pa¤¤à-sampadà: to be endowed with
wisdom; accomplishment of wisdom)
ธรรมหมวดนี้ เรียกกันสั้นๆ วา สัมปรายิกัตถะ หรือเรียกติดปากอยางไทยๆ วา สัมปรายิ-
กัตถประโยชน (อัตถะ ก็แปลวา “ประโยชน” จึงเปนคํ าซํ้ าซอนกัน)
A.IV.284. องฺ.อฏก.23/144/292.
[,,,] สัมมัปปธาน 4 ดู [156] ปธาน 4.
[192] สุขของคฤหัสถ หรือ คิหิสุข หรือ กามโภคีสุข 4 (สุขของชาวบาน,
สุขที่ชาวบานควรพยายามเขาถึงใหไดสมํ่ าเสมอ, สุขอันชอบธรรมที่ผูครองเรือนควรมี —
Gihisukha: house-life happiness; deserved bliss of a layperson)
1. อัตถิสุข (สุขเกิดจากความมีทรัพย คือ ความภูมิใจ เอิบอิ่มใจ วาตนมีโภคทรัพยที่ไดมาดวย
นํ้ าพักนํ้ าแรงความขยันหมั่นเพียรของตน และโดยชอบธรรม — Atthisukha: bliss of
ownership; happiness resulting from economic security)
2. โภคสุข (สุขเกิดจากการใชจายทรัพย คือ ความภูมิใจ เอิบอิ่มใจ วาตนไดใชทรัพยที่ไดมา
โดยชอบนั้น เลี้ยงชีพ เลี้ยงผูควรเลี้ยง และบํ าเพ็ญประโยชน — Bhogasukha: bliss of
enjoyment; enjoyment of wealth)
3. อนณสุข (สุขเกิดจากความไมเปนหนี้ คือ ความภูมิใจ เอิบอิ่มใจ วาตนเปนไท ไมมีหนี้สิน
ติดคางใคร — Anaõasukha: bliss of debtlessness; happiness on account of
freedom from debt)
4. อนวัชชสุข (สุขเกิดจากความประพฤติไมมีโทษ คือ ความภูมิใจ เอิบอิ่มใจ วาตนมีความ
ประพฤติสุจริต ไมบกพรองเสียหาย ใครๆ ติเตียนไมได ทั้งทางกาย ทางวาจา และทางใจ —
Anavajjasukha: bliss of blamelessness; happiness on account of leading a fault-
less life)
บรรดาสุข 4 อยางนี้ อนวัชชสุข มีคามากที่สุด
A.II.69. องฺ.จตุกฺก.21/62/90.
[,,,] สุหทมิตร 4 ดู [169] สุหทมิตร 4.
1
[193] โสตาปตติยังคะ 4 (องคคุณเครื่องบรรลุโสดา, องคประกอบของการบรรลุ
โสดา, คุณสมบัติที่ทํ าใหเปนพระโสดาบัน — Sotàpattiyaïga: factors of Stream-Entry)
1. สัปปุริสสังเสวะ (เสวนาสัตบุรุษ, คบหาทานผูทรงธรรมทรงปญญาเปนกัลยาณมิตร —
Sappurisasa§seva: association with good and wise persons)
2. สัทธัมมัสสวนะ (สดับสัทธรรม, ใสใจเลาเรียนฟงอานหาความรูใหไดธรรมที่แท —

