Page 149 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 149

หมวด 4                                      149                                    [197]




               [,,,] หลักการแบงทรัพย 4 สวน ดู [163] โภควิภาค 4.

               [196]  อคติ 4 (ฐานะอันไมพึงถึง,  ทางความประพฤติที่ผิด,  ความไมเที่ยงธรรม,  ความ

                  ลํ าเอียง — Agati: wrong course of behaviour; prejudice)
                  1. ฉันทาคติ (ลํ าเอียงเพราะชอบ — Chandàgati: prejudice caused by love or desire;

                  partiality)

                  2. โทสาคติ (ลํ าเอียงเพราะชัง — Dosàgati: prejudice caused by hatred or enmity)
                  3. โมหาคติ (ลํ าเอียงเพราะหลง, พลาดผิดเพราะเขลา — Mohàgati: prejudice caused by

                  delusion or stupidity)

                  4. ภยาคติ (ลํ าเอียงเพราะกลัว — Bhayàgati: prejudice caused by fear)

                  D.III.182,228; A.II.18.                               ที.ปา.11/176/196; 246/240; องฺ.จตุกฺก.21/17/23.

               [197] อธิษฐาน หรือ อธิษฐานธรรม 4 (ธรรมเปนที่มั่น, ธรรมอันเปนฐานที่มั่น
                  คงของบุคคล, ธรรมที่ควรใชเปนที่ประดิษฐานตน เพื่อใหสามารถยึดเอาผลสํ าเร็จสูงสุดอันเปนที่

                  หมายได  โดยไมเกิดความสํ าคัญตนผิด  และไมเกิดสิ่งมัวหมองหมักหมมทับถมตน,  บางทีแปล
                  วา “ธรรมที่ควรตั้งไวในใจ” — Adhiññhàna: foundation; foundations on which a tranquil

                  sage establishes himself; virtues which should be established in the mind)

                  1. ปญญา (ความรูชัด คือ หยั่งรูในเหตุผล พิจารณาใหเขาใจในสภาวะของสิ่งทั้งหลายจนเขาถึง
                  ความจริง — Pa¤¤à: wisdom; insight)

                  2. สัจจะ (ความจริง  คือ  ดํ ารงมั่นในความจริงที่รูชัดดวยปญญา  เริ่มแตจริงวาจาจนถึง
                  ปรมัตถสัจจะ — Sacca: truthfulness)

                  3. จาคะ (ความสละ คือ สละสิ่งอันเคยชิน ขอที่เคยยึดถือไว และสิ่งทั้งหลายอันผิดพลาดจาก

                  ความจริงเสียได เริ่มแตสละอามิสจนถึงสละกิเลส — Càga: liberality; renunciation)
                  4. อุปสมะ (ความสงบ  คือ  ระงับโทษขอขัดของมัวหมองวุนวายอันเกิดจากกิเลสทั้งหลายแลว

                  ทํ าจิตใจใหสงบได — Upasama: tranquillity; peace)
                       ทั้ง 4 ขอนี้ พึงปฏิบัติตามกระทูดังนี้
                  1. ปฺ  นปฺปมชฺเชยฺย  (ไมพึงประมาทปญญา  คือ  ไมละเลยการใชปญญา —  Pa¤¤a§


                  nappamajjeyya: not to neglect wisdom)
                  2. สจฺจํ  อนุรกฺเขยฺย  (พึงอนุรักษสัจจะ —  Sacca§ anurakkheyya:  to safeguard

                  truthfulness)

                  3. จาคํ อนุพฺรูเหยฺย (พึงเพิ่มพูนจาคะ — Càga§ anubråheyya: to foster liberality)
                  4. สนฺตึ สิกฺเขยฺย (พึงศึกษาสันติ — Santi§ sikkheyya: to train oneself in tranquillity)


                  D.III.229; M.III.243.                                          ที.ปา.11/254/241; ม.อุ.14/682/437.
   144   145   146   147   148   149   150   151   152   153   154