Page 150 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto

[198] 150 พจนานุกรมพุทธศาสตร

[198] อบาย หรือ อบายภูมิ 4 (ภาวะหรือที่อันปราศจากความเจริญ — Apàya: states

of loss and woe; low states of existence; unhappy existence)

1. นิรยะ (นรก, สภาวะหรือที่อันไมมีความสุขความเจริญ, ภาวะเรารอนกระวนกระวาย —
Niraya: hell; woeful state)

2. ติรัจฉานโยนิ (กํ าเนิดดิรัจฉาน, พวกมืดมัวโงเขลา — Tiracchànayoni: the animal

kingdom; realm of beasts)
3. ปตติวิสัย (แดนเปรต, ภูมิแหงผูหิวกระหายไรสุข — Pittivisaya: realm of hungry

ghosts)

4. อสุรกาย (พวกอสูร, พวกหวาดหวั่นไรความรื่นเริง — Asurakàya: host of demons; the
unrelenting and dejected; frightened ghosts)

ดู [351] ภูมิ 4, 31.

It.93. ขุ.อิติ.25/273/301.

[199] อบายมุข 4 (ชองทางของความเสื่อม, ทางที่จะนํ าไปสูความพินาศ, เหตุยอยยับแหง

โภคทรัพย — Apàyamukha: causes of ruin; sources for the destruction of the
amassed wealth)

1. อิตถีธุตตะ (เปนนักเลงหญิง, นักเที่ยวผูหญิง — Itthãdhutta: seduction of women;
debauchery)

2. สุราธุตตะ (เปนนักเลงสุรา, นักดื่ม — Suràdhutta: drunkenness)

3. อักขธุตตะ (เปนนักการพนัน — Akkhadhutta: indulgence in gambling)

4. ปาปมิตตะ (คบคนชั่ว — Pàpamitta: bad company)
อบายมุข 4 อยางนี้ ตรัสกับผูครองเรือนที่มีหลักฐานแลว และตรัสตอทายทิฏฐธัมมิกัตถ-

สังวัตตนิกธรรม 4 มุงความวาเปนทางพินาศแหงโภคะที่หามาไดแลว

A.IV.283. องฺ.อฏก.23/144/292.

[200] อบายมุข 6 (ชองทางของความเสื่อม, ทางแหงความพินาศ, เหตุยอยยับแหงโภคทรัพย

— Apàyamukha: causes of ruin; ways of squandering wealth)
1. ติดสุราและของมึนเมา (addiction to intoxicants; drug addiction) มีโทษ 6 คือ

1) ทรัพยหมดไปๆ เห็นชัดๆ

2) กอการทะเลาะวิวาท
3) เปนบอเกิดแหงโรค

4) เสียเกียรติเสียชื่อเสียง

5) ทํ าใหไมรูอาย