Page 168 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 168

[227]                                       168                       พจนานุกรมพุทธศาสตร





                  lesser thrill)
                  2. ขณิกาปติ (ปติชั่วขณะ  ทํ าใหรูสึกแปลบๆ  เปนขณะๆ  ดุจฟาแลบ —  Khaõikà-pãti:


                  momentary or instantaneous joy)

                  3. โอกกันติกาปติ (ปติเปนระลอกหรือปติเปนพักๆ ใหรูสึกซูลงมาๆ ในกาย ดุจคลื่นซัดตอง
                  ฝง — Okkantikà-pãti: showering joy; flood of joy)

                  4. อุพเพคาปติ หรือ อุพเพงคาปติ (ปติโลดลอย เปนอยางแรงใหรูสึกใจฟูแสดงอาการหรือ
                  ทํ าการบางอยางโดยมิไดตั้งใจ  เชน  เปลงอุทาน  เปนตน  หรือใหรูสึกตัวเบาลอยขึ้นไปในอากาศ

                  — Ubbegà-pãti: uplifting joy)

                  5. ผรณาปติ (ปติซาบซาน  ใหรูสึกเย็นซานแผเอิบอาบไปทั่วสรรพางค  ปติที่ประกอบกับสมาธิ
                  ทานมุงเอาขอนี้ — Pharaõà-pãti: suffusing joy; pervading rapture)

                  Vism.143.                                                                      วิสุทฺธิ.1/182.


               [227] พร 5 (สิ่งนาปรารถนาที่บุคคลหนึ่งอํ านวยใหหรือแสดงความประสงคดวยความปรารถนา

                  ดีใหเกิดมีขึ้นแกบุคคลอื่น; สิ่งประเสริฐ, สิ่งดีเยี่ยม — Vara: blessing; boon; excellent thing)
                       พรที่รูจักกันมากไดแก ชุดที่มีจํ านวน 4 ขอ ซึ่งเรียกกันวา จตุรพิธพร หรือพร 4 ประการ

                  คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ

                  Dh.109; A.II.63.                                                ขุ.ธ.25/18/29; องฺ.จตุกฺก.21/58/83.

                       พรที่เปนชุดมีจํ านวน 5 ขอบาง 6 ขอบาง ก็มี เชน อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปฏิภาณ (องฺ.
                  ปฺจก.22/37/44 = A.III.42);  อายุ  วรรณะ  ยศ  เกียรติ  สุขะ  พละ  (องฺ.จตุกฺก.21/34/45;   องฺ.ปฺจก.
                  22/32/38; ขุ.อิติ. 25/270/299 = A.II.35; A.III.36; It.89); อายุ วรรณะ สุขะ ยศ เกียรติ สัคคะ คือสวรรค

                  พรอมทั้ง อุจจากุลีนตา คือความมีตระกูลสูง (องฺ.ปฺจก. 22/43/51 = A.III.48); อายุ วรรณะ ยศ สุข
                  อาธิปจจะ  คือความเปนใหญ (ขุ.เปต. 26/106/195 = Pv. 308)  และชุดที่จะกลาวถึงตอไปคือ  อายุ

                  วรรณะ สุขะ โภคะ พละ

                       อยางไรก็ดี พึงทราบวา คํ าวา พร ในที่นี้ เปนการใชโดยอนุโลมตามความหมายในภาษาไทย
                  ซึ่งเพี้ยนไปแลวจากความหมายเดิมในภาษาบาลี ในภาษาบาลีแตเดิม พร หมายถึง ผลประโยชน
                  หรือสิทธิพิเศษที่อนุญาตหรืออํ านวยใหตามที่ขอ พรที่กลาวถึง ณ ที่นี้ทั้งหมด ในบาลีไมไดเรียก

                  วา พร แตเรียกวา ฐานะ หรือ ธรรม ที่นาปรารถนา นาใคร นาพอใจ (ซึ่งจะบรรลุไดดวยกรรม

                  คือการกระทํ าที่ดีอันเปนบุญ)
                       สํ าหรับพระภิกษุ พรหรือธรรมอันนาปรารถนาเหลานี้ หมายถึงคุณธรรมตางๆ ที่ควรปลูกฝง

                  ฝกอบรมใหเกิดมี ดังพุทธพจนวา: ภิกษุทองเที่ยวอยู ภายในถิ่นทองเที่ยวที่เปนแดนของตนอัน
                  สืบทอดมาแตบิดา (คือ สติปฏฐาน 4) จักเจริญดวย

                  1. อายุ คือ พลังที่หลอเลี้ยงทรงชีวิตใหสืบตออยูไดยาวนาน ไดแก อิทธิบาท 4 (for monks,
                  âyu: longevity = the Four Bases of Accomplishment)
   163   164   165   166   167   168   169   170   171   172   173