Page 183 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 183
หมวด 5 183 [251]
3. สุตะ (การเลาเรียนสดับฟงศึกษาหาความรู — Suta: learning)
4. จาคะ (การเผื่อแผเสียสละ เอื้อเฟอ มีนํ้ าใจชวยเหลือ ใจกวาง พรอมที่จะรับฟงและรวมมือ
ไมคับแคบเอาแตตัว — Càga: liberality)
5. ปญญา (ความรอบรู รูคิด รูพิจารณา เขาใจเหตุผล รูจักโลกและชีวิตตามความเปนจริง —
Pa¤¤à: wisdom)
A.III.80. องฺ.ปฺจก.22/63–64/91–92.
[250] อายุสสธรรม หรือ อายุวัฒนธรรม 5 (ธรรมที่เกื้อกูลแกอายุ หรือธรรม
ที่สงเสริมสุขภาพ, ธรรมที่ชวยใหอายุยืน — âyussa-dhamma: things conducive to long life)
1. สัปปายการี (ทํ าสิ่งที่สบายคือเอื้อตอชีวิต — Sappàyakàrã: to do what is suitable for
oneself and favourable to one’s health; to act in accordance with the rules of
hygiene)
2. สัปปายมัตตัญู (รูจักประมาณในสิ่งที่สบาย — Sappàye matta¤¤å: to be moderate
even as to things suitable and favourable)
3. ปริณตโภชี (บริโภคสิ่งที่ยอยงาย เชน เคี้ยวใหละเอียด — Pariõatabhojã: to eat food
which is ripe or easy to digest)
4. กาลจารี (ประพฤติเหมาะในเรื่องเวลา เชน รูจักเวลา ทํ าถูกเวลา ทํ าเปนเวลา ทํ าพอเหมาะแก
เวลา เปนตน — Kàlacàrã: to behave oneself properly as regards time and the
spending of time.)
5. พรหมจารี (ถือพรหมจรรย ถึงจะเปนคฤหัสถก็รูจักควบคุมกามารมณเวนเมถุนบาง —
Brahmacàrã: to practise sexual abstinence)
อายุวัฒนธรรมนี้ มีอีกหมวดหนึ่ง สามขอแรกเหมือนกัน แปลกแตขอ 4 และ 5 เปน
4. สีลวา (มีศีล ประพฤติดีงาม ไมทํ าความผิด — Sãlavà: to be morally upright)
5. กัลยาณมิตตะ (มีกัลยาณมิตร — Kalyàõamitta: to have good friends)
A.III.145. องฺ.ปฺจก.22/125–6/163.
[,,,] อารยวัฒิ 5 ดู [249] อริยวัฑฒิ 5.
1
[251] อาวาสิกธรรม 5 (ธรรมของภิกษุผูอยูประจํ าวัด, แปลถือความมาใชใหเหมาะ
กับปจจุบันวา คุณสมบัติของเจาอาวาส, หมวดที่ 1 ประเภทที่นายกยอง หรือเปนที่ชื่นชูเจริญใจ
— âvàsika-dhamma: qualities of an esteemable resident or incumbent of a
monastery; qualities of an esteemable abbot)
1. ถึงพรอมดวยอากัปกิริยาและวัตรปฏิบัติ (มีกิริยามารยาททาทีการแสดงออกทางกาย
วาจาสํ ารวมงดงาม และเอาใจใสปฏิบัติกิจหนาที่สมํ่ าเสมอเรียบรอย — âkappavatta-
sampanna: to be accomplished in manner and duties)

