Page 184 - Dictionary of Buddhism by Bhikkhu P. A. Payutto
P. 184
[252] 184 พจนานุกรมพุทธศาสตร
2. เปนพหูสูต (ไดศึกษาเลาเรียนมาก รูหลักพระธรรมวินัย มีความรูความเขาใจกวางขวางลึก
ซึ้ง — Bahussuta: to have great learning)
3. ประพฤติขัดเกลา (ฝกอบรมตนในไตรสิกขา ชอบความสงบ ยินดีในกัลยาณธรรม — Pañi-
sallekhità: to be fond of solitude)
4. มีกัลยาณพจน (มีวาจางาม กลาวกัลยาณพจน รูจักพูด รูจักเจรจานาศรัทธาและนํ าปญญา
— Kalyàõavàca: to have kindly and convincing speech)
5. มีปญญา (รูเขาใจ รูคิด รูพิจารณา เฉลียวฉลาด สามารถแกปญหา ไมซึมเซอเบอะบะ —
Pa¤¤avà: to be wise)
A.III.261. องฺ.ปฺจก.22/231/290.
2
[252] อาวาสิกธรรม 5 (คุณสมบัติของเจาอาวาส หมวดที่ 2 ประเภทเปนที่รักที่
เคารพของสพรหมจารี คือ เพื่อนภิกษุสามเณรผูประพฤติพรหมจรรยรวมกัน — âvàsika-
dhamma: qualities of a beloved and respected incumbent or abbot)
1. มีศีล (ตั้งอยูในศีล สํ ารวมในพระปาฏิโมกข ประพฤติเครงครัดในสิกขาบททั้งหลาย — Sãlavà:
to have good conduct)
2. เปนพหูสูต (ไดศึกษาเลาเรียนมาก รูหลักพระธรรมวินัย มีความรูความเขาใจกวางขวางลึกซึ้ง
— Bahussuta: to have great learning)
3. มีกัลยาณพจน (มีวาจางาม กลาวกัลยาณพจน รูจักพูด รูจักเจรจานาศรัทธาและนํ าปญญา
— Kalyàõavàca: to have lovely and convincing speech)
4. เปนฌานลาภี (ไดแคลวคลองในฌาน 4 ที่เปนเครื่องอยูสุขสบายในปจจุบัน — Jhànalàbhã:
to be able to gain pleasure of the Four Absorptions at will)
5. ประจักษแจงวิมุตติ (บรรลุเจโตวิมุตติ ปญญาวิมุตติ สิ้นอาสวะแลว —Vimutti-
sacchikattà: to have gained the Deliverance)
A.III.262. องฺ.ปฺจก.22/232/290.
3
[253] อาวาสิกธรรม 5 (คุณสมบัติของเจาอาวาส หมวดที่ 3 ประเภทอาวาสโสภณ
คือทํ าวัดใหงาม — âvàsika-dhamma: qualities of an incumbent or abbot who
graces the monastery)
1. มีศีล (ตั้งอยูในศีล สํ ารวมในพระปาฏิโมกข ประพฤติเครงครัดในสิกขาบททั้ง
หลาย — Sãlavà: to have good conduct)
2. เปนพหูสูต (ไดศึกษาเลาเรียนมาก รูหลักพระธรรมวินัย มีความรูความเขาใจกวางขวางลึก
ซึ้ง — Bahussuta: to have great learning)
3. มีกัลยาณพจน (มีวาจางาม กลาวกัลยาณพจน รูจักพูด รูจักเจรจานาศรัทธาและนํ าปญญา
— Kalyàõavàca: to have lovely and convincing speech)

