Page 23 - Aardrijkskundevakdidactiek_2021
P. 23

Ook  de  logografische  traditie  maakte  (in  de  schaduw)  weer  opgang  in  de  vorm  van
                        meeslepende reisverslagen en encyclopedische inventarisaties, welke een steeds meer
                        kwantitatief karakter kregen.

               2.2.4    Vijftiende  eeuw

                        Staatengeographica  (zoeken  naar  regionalisering  op  grond  van  landgrenzen)  &  Reine
                        Geographica  (regionalisering  op  grond  van  permanente  natuurlijke  grenzen).    2e
                        bloeiperiode eindigde aan het einde van de 15e eeuw.

                        Mercator, de tweede Ptolemeus genoemd (zie cartografie).


                        In wezen bleven al die auteurs bij het paradigma van ‘lokaliseren en beschrijven van het
                        steeds ruimer wordende  wereldbeeld.

                        Dat de aarde en het wereldgebeuren door natuurwetten beheerst worden, was een idee
                        die sterk veld won vanaf het einde van de 18de eeuw en bezegeld werd door Laplace.

                        Verschillende  studiedomeinen  duiken  als  specialisaties  op  uit  de  ongedifferentieerde
                        "cosmographia"  en  ontwikkelen  tot  zelfstandige  wetenschappen:  de  astronomie,  de
                        wiskunde, de geologie, de plant- en dierkunde, de cartografie.


                        Maar blijft er nog een eigen domein voor de geografie over?

                        De geografie gaat daarom op zoek naar eigen taken:

                           1.  Het  verzamelen  van  gegevens  over  onbekende  en  onvoldoende  gekende
                               gebieden
                           2.  Het presenteren van die gegevens in bruikbare vormen
                           3.  Het ligt voor de hand dat het praktisch nut van de geografie als een surrogaat
                               optrad van echte wetenschappelijkheid.

                        De geografie werd vooral bedreven ten behoeve van regeerders ("géographie du roi"),
                        militairen en handelaars om hun bruikbare kennis aan te reiken over geïnteresseerde
                        gebieden.
                        De  veelheid  van  informatie  leidde  in  de  18de  eeuw  echter  tot  de  noodzaak  van
                        veralgemeningen, concepten, hypothesen en een schoorvoetende theorievorming (o.a.
                        Kant).


                        Een voorloper in dat opzicht was Varenius, die al in 1650 zijn "geographia generalis" bij
                        Elsevier uitgaf, wat het standaardmodel bleef voor meer dan een eeuw. Hij leverde de
                        eerste wetmatigheden, structuren en principes die op vele plaatsen toepasbaar waren.

                        Via de mathematica en de astronomie bracht Varenius het wetenschappelijk onderzoek
                        in de geografie. Zijn voorkeur ging naar de fysische geografie die terecht komt in het
                        vaarwater van de natuurwetenschappen met een deterministische inslag.










                        2 AAVD                                 23                   © 2020 Arteveldehogeschool
   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28