Page 82 - Aardrijkskundevakdidactiek_2021

Figuur 22: 'Wereldblokken op de wereldkaart (GEO 3 ASO, 2001, p. 6).

De gebruikte indeling toont de polarisatie scherper dan ze in werkelijkheid is. Zo wonen
zeker niet alle moslims in de Islamitische Wereld. Alleen al in Indonesië zijn er ongeveer
215 miljoen, in Bangladesh 125 miljoen en in India 140 miljoen. Tel dit bij de miljoenen
moslims in onder meer China, Rusland, Europa en Oost-Afrika en wellicht moeten we
besluiten dat er meer moslims buiten de Islamitische Wereld wonen dan erin. Binnen die
Islamitische Wereld zijn er dan ook nog eens veel mensen die geen moslim zijn. Denken
we maar aan de Joden in Israël, de tien miljoen Kopten in Egypte of de zes miljoen chris-
tenen in Zuid-Soedan. Ook in landen als Libanon, Irak of Syrië zijn er christelijke
gemeenschappen met telkens meer dan een miljoen leden.

Een gelijkaardige uitvergroting van dezelfde tweedeling vinden we terug op het niveau
van de stad. Multiculturaliteit is volgens de handboeken enkel een stedelijk fenomeen.
Het wordt besproken onder titels als "Brussel, multiculturele hoofdstad" (Wereldvisie 2,
1998, p. 50) of "etnische en sociale verschillen in grote steden" (GEO 2, 1998, p. 44). De
twee citaten in de vorige paragraaf plaatsen de "cultuurelementen die ons wat vreemd
voorkomen" ook "in ons stadslandschap" of "onze grote steden". Handboeken hebben
het binnen de steden over een 'vreemdelingenbuurt' (figuur 16), een 'gastarbeidersbuurt'
(figuur 10.26), 'woonbuurten van migranten' (figuur 18) en 'arbeiderswijken van de
autochtonen' (Geogenie 1 &2, 1999, p. 84) (figuur 19), alsof er in Brussel of Antwerpen
buurten zijn waar alleen maar autochtonen of allochtonen wonen. De polarisatie wordt
op die manier wel enorm groot.

Het problematische aan deze aanpak is dat enkel (bepaalde buurten in) de stad, en niet
de volledige samenleving, multicultureel worden genoemd. Voor de handboeken zijn
Brussel en Antwerpen bijvoorbeeld wel multiculturele steden, maar is België op zich geen
multicultureel land. De gebieden buiten de steden worden immers nog steeds mo-
nocultureel afgeschilderd. Op die manier dagen de teksten de leerling in Zwevezele of
Zichen-Zussen-Bolder niet uit om zijn of haar verantwoordelijkheid op te nemen in het tot
stand komen van een verdraagzame samenleving.

2 AAVD 82 © 2020 Arteveldehogeschool