Page 220 - 10-0102-02_Orthografiko-Ermineutiko-Lexiko_D-E-ST-Dimotikou

υπεκφυγή

ύμνος (ο) 1. άσμα που ψέλνεται προς Συνών.: εξύμνηση (3)
(Ουσιαστικό, Ο14) τιμή Θεού, ήρωα ή αγίου: Σύνθ.: υμνολογώ, υμνογραφία
(ύ-μνος, γεν. -ου, ►Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι Οικογ. Λέξ.: υμνώ, υμνητής
πληθ. -οι) ύμνος με ευχαριστίες προς τη Προσδιορ.: τρισάγιος (1), πα-
[λόγ. < αρχ. ὕμνος] Θεοτόκο. τριωτικός (1, 2), ομηρικός (2)
2. τραγούδι, εγκωμιαστικό Φράσεις: ►Εθνικός Ύμνος (=
σύντομο επίσημα καθιερωμένο
ποίημα: ►Τον «Ύμνο εις την τραγούδι εθνικής ενότητας)
Ελευθερίαν» έγραψε ο Δ.
Σολωμός.
3. (μτφ.) έπαινος, εγκώμιο:
►Η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη
αποτελεί ύμνο για τον ήλιο και
τη θάλασσα της Ελλάδας.
υπακούω (μτβ.) εκτελώ την προσταγή Αντίθ.: απειθαρχώ
(Ρήμα) ή συμβουλή κάποιου: ►Οι Συνών.: πειθαρχώ
(ενεστ. υ-πα-κού-ω, στρατιώτες υπάκουσαν αμέσως Οικογ. Λέξ.: υπακοή, υπάκουος
αόρ. υπάκουσα) στις διαταγές του αξιωματικού
[λόγ. < αρχ. ὑπα- τους.
κούω]

υπάλληλος (ο) αυτός που εκτελεί μια εργα- Σύνθ.: εμποροϋπάλληλος, εργα-
(Ουσιαστικό, Ο16) σία, η οποία, συνήθως, δεν τοϋπάλληλος
(υ-πάλ-λη-λος, γεν. είναι χειρωνακτική, έχει Οικογ. Λέξ.: υπαλληλία, υπαλ-
-ήλου, πληθ. -οι) προϊστάμενο και αμείβεται ληλικός, υπαλληλίκι (το)
[αρχ. ὑπάλληλος] με μηνιαίο μισθό: ►Οι εκ- Προσδιορ.: δημόσιος, ιδιωτι-
παιδευτικοί είναι υπάλληλοι του κός, μόνιμος, ευσυνείδητος
Υπουργείου Εθνικής Παιδείας
και Θρησκευμάτων.
υπαναχωρώ (αμτβ.) επιστρέφω σε προ- Αντίθ.: επιμένω
(Ρήμα, Ρ6) ηγούμενη θέση ή άποψη, Συνών.: υποχωρώ, ανακαλώ,
(ενεστ. υ-πα-να-χω- εγκαταλείποντας κάτι που αποκηρύσσω
ρώ, αόρ. υπαναχώ- υποστήριζα προηγουμένως: Οικογ. Λέξ.: υπαναχώρηση
ρησα) ►Έλεγε ότι θα μας βοηθήσει
[λόγ. < αρχ. ὑπα- οικονομικά, αλλά τελικά υπανα-
ναχωρῶ < ὑπὸ +
ἀνὰ + χωρῶ] χώρησε.

υπεκφυγή (η) το να αποφεύγει κανείς με Συνών.: διαφυγή, ελιγμός
(Ουσιαστικό, Ο24) επιδέξιο τρόπο να κάνει ή Οικογ. Λέξ.: υπεκφεύγω
(υ-πεκ-φυ-γή) να λέγει κάτι: ►Στις δύσκο-
[λόγ. υπεκφυγὴ < λες περιπτώσεις μιλάει πάντα με
υπεκφεύγω] υπεκφυγές.

219

10-0102-16,5X23,5.indd 219 19/11/2015 2:09:39 µµ