Page 55 - นาวิกศาสตร์ เดือน มิถุนายน ๒๕๕๙
P. 55
ผลการศึกษาโครงการขุดคลองไทยที่จัดทำโดย ๒๐๐ ล้านบาท ผ่านได้อย่างสะดวกสบายทั้งไป
คณะกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ และกลับ ใต้คลองมีอุโมงค์เชื่อมสำหรับการเดินทาง
ของโครงการขุดคอคอดกระ วุฒิสภา พ.ศ.๒๕๔๘ โดยรถยนต์ เหนือคลองเป็นการขนส่งทางราง รวมทั้ง
ซึ่งเป็นข้อมูลล่าสุดและนำเสนอรัฐบาลขณะนั้นไปแล้ว หากมีการสร้างบริเวณเขตมหานครเศรษฐกิจ
เป็นข้อมูลพื้นฐาน ประกอบกับการการรับฟังความคิดเห็น อุตสาหกรรมพิเศษ ที่ประกอบด้วย อู่ต่อเรือซ่อมเรือ
จากผู้เกี่ยวข้องและนักวิชาการต่าง ๆ ทั้งนี้ ได้ตั้งขอบเขต ขนาดใหญ่ระดับโลก คลัง โรงกลั่นน้ำมัน ท่าเรือ และ
การศึกษาเพียงขั้น “ก่อนที่จะทำการศึกษาความเป็นไปได้ บริเวณจอดเรือ ทั้งเพื่อการขนส่งสินค้า ขนถ่าย
ขั้นต้น” โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนะรัฐบาล น้ำมันและการท่องเที่ยว แหล่งอุตสาหกรรมต่าง ๆ
ให้พิจารณาเริ่มโครงการสร้างคลองเชื่อมระหว่าง เมืองเศรษฐกิจการค้า ศูนย์กลางโลจิสติกส์ และ
มหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ณ บริเวณ การคมนาคมขนส่งทั้งสนามบินระหว่างประเทศขนาดใหญ่
ภาคใต้ของประเทศไทย พร้อมกับสร้างบริเวณเขต รถไฟและถนน ตลอดจนแหล่งบันเทิงใจ บริเวณ
มหานครเศรษฐกิจการค้า แหล่งอุตสาหกรรม และ ปากทางเข้าออก สองฝั่งคลองและบริเวณใกล้เคียงแล้ว
การท่องเที่ยวใหม่ของโลกตามข้อ ๑.๔ โดยการจัดตั้ง จะสามารถทำให้บรรลุภารกิจ ในการทำให้ประเทศไทย
คณะกรรมการ ระดับชาติศึกษาความเป็นไปได้ขั้นต้น เป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว รายได้เฉลี่ยต่อหัวประชากร
(Pre - Feasibility Study) พิจารณาชั้นหนึ่งก่อน อยู่ในเกณฑ์สูงได้อย่างไร
หากเห็นชอบจึงจะดำเนินการตามขั้นตอนก่อสร้างต่อไป การพิจารณาเรื่องนี้ในเบื้องต้น คาดว่าจะมีเรือที่ใช้
คลองนี้ ประมาณวันละไม่ต่ำกว่า ๓๐๐ ลำ นับเฉพาะ
๓. ข้อพิจารณา เรือที่เข้าออกประเทศไทยที่สามารถย่นระยะทาง
การพิจารณาเพื่อเสนอแนะรัฐบาลให้เริ่มโครงการ ได้ประมาณ ๘๐๐ ไมล์ทะเล หรือ ๖๐ ชั่วโมง
สร้างคลองเชื่อมระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกและ ซึ่งรวมทั้งเรือน้ำมันที่ไปและกลับจากตะวันออกกลาง
มหาสมุทรอินเดีย ณ บริเวณภาคใต้ของประเทศไทย ที่จะประหยัดค่าน้ำมันเชื้อเพลิงได้ถึงปีละประมาณ
พร้อมกับสร้างบริเวณเขตมหานครเศรษฐกิจการค้า ๓๐๐,๐๐๐ ล้านบาท และเรือขนาดใหญ่ที่เคยใช้
แหล่งอุตสาหกรรม และการท่องเที่ยวใหม่ของโลก ช่องแคบลอมบอก ซึ่งจะลดเวลาการเดินทาง ได้เที่ยวละ
ตามวัตถุประสงค์และขอบเขตที่กล่าวมาแล้วนั้น ๕ วัน ประหยัดค่าใช้จ่ายประมาณ ๑,๐๐๐ ล้านบาท
สาระสำคัญจะแสดงให้เห็นถึง ความเหมาะสม หากเก็บค่าผ่านทางเรือใหญ่เท่ากับค่าใช้จ่ายที่จะต้อง
ความเป็นได้ และความยอมรับได้ในเบื้องต้นของ เสีย ๑ วัน คือประมาณ ๒๐๐ ล้านบาท คาดว่า
โครงการในการที่จะเป็นกลไกสำคัญผลักดันประเทศ คงมีรายได้ค่าผ่านทางวันละประมาณไม่ต่ำกว่า
ไปสู่เป้าหมายทางเศรษฐกิจที่ตั้งไว้ ๑,๐๐๐ ล้านบาท ส่วนการเกิดมหานครเศรษฐกิจการค้า
๓.๑ ความเหมาะสม (Suitability) แหล่งอุตสาหกรรม พลังงาน และโลจิสติกส์ รวมทั้ง
การพิจารณาในข้อนี้ จะเป็นการแสดงให้เห็นว่า การท่องเที่ยวใหม่ของโลกที่จะมีการปกครองแบบพิเศษนั้น
หากสร้างคลองเชื่อมดังกล่าว โดยให้มีขนาดใหญ่ ถ้ามีการบริหารราชการที่ดีก็น่าจะมีความเจริญและ
พอที่เรือขนาดระวางขับน้ำมากกว่า ๑๐๐,๐๐๐ ตัน นำรายได้เข้าประเทศ และประชาชนอย่างน้อยไม่น่าจะ
กินน้ำลึกเกิน ๒๐ เมตร ที่ไม่สามารถใช้ช่องแคบ ต่ำกว่าเมืองเศรษฐกิจของโลกที่มีลักษณะเดียวกัน
มะละกาได้ต้องเสียเวลาประมาณ ๕ วัน ไปใช้ช่องแคบ เช่น สิงคโปร์ ฮ่องกง และ ดูไบ
ลอมบอกแทน โดยต้องเสียค่าใช้จ่ายวันละประมาณ
52 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๕๙
