Page 127 - فصلنامه داخلی مدرسه عالی فقه های تخصصی - شماره 21
P. 127
بی حس کردن دست پیش از اجرای حد سرقت 002 .....................................
ص )203این دو دسته روایات از اساس اطلاق خودشان را از دست میدهند و لذا مستقیما به اصل
عملی برائت تمسک میشود ولی طبق مبنای مشهور اصولی ها این دو دسته روایات در محل
اجتماع تعارض میکنند ولی چون در این بین از میان مرجحات ،تنها موافقت با قرآن وجود دارد
که آن هم موافق با هر دو دسته روایات هست 0لذا مرجحی در ترجیح این دو دسته روایات بر
یکدیگر وجود ندارد و لذا در این جا هم باز به اصل برائت از شرطیت اذیت و درد کشیدن سارق
هنگام اجرای حد سرقت رجوع میشود.
و اگر ایذاء را مثل برخی دیگر از لغویین به معنای مطلق ضرر به جسم و یا روح بگیریم چه کم
باشد یا زیاد (مفردات فی الفاظ القرآن ،ص )70در این صورت رابطه بین ادله حرمت ایذاء مومن با ادله
اجرای حد سرقت عموم و خصوص مطلق خواهد شد 0و اطلاق ادله حد سرقت که شامل حد
ایذائی هم میشود ادله حرمت ایذاء مؤمن را تخصیص میزند.
نقد سوم تقریب اول :اطلاق ادله حد سرقت نسبت به تخفیف و از شدت کاستن درد در هنگام
اجرای حد سرقت بر فرض تمام باشد این اطلاق مفید برای محل بحث نیست چرا که بین تخفیف
و از شدت کاستن درد در زمان شارع با بی حسی کامل دست در عصر حاضر هیچ گونه تلازم و
اولویتی نمیباشد چرا که اصلا روشن نیست آن گیاهان دارویی در زمان عصر شارع تا چه مقدار
موجب تخفیف درد در هنگام اجرای حد سرقت میشده است و شاید تأثیر آن به قدری کم بوده
است که عقلاء برای تخفیف درد هنگام اجرای حد سرقت به استفاده از آن گیاهان اعتنایی
نمیکردند.
ا0لَّ.سا«َِروَقاَُّةل َِذفیا َْقنَ ُطی ُْعؤ ُوذا َوأَْین ِدَایْلُ ُهم ْمؤا ِم َِنیج َزان ً َءوِب اْمل ُام َْکؤ َِمسنباا َِنتکِب َاغْلیًاِر ِمَمَان االَّْکلَتِهَ َس ُوب اولا َّل َُفهَق َِعدزای ٌْزحَت ََحم ُلکویا ُمب ْ»هت(انمًاا َئودِإهْث،مآًای ُهم ِبی8ن ًا ( »)1احزاب آیه )28و «َو ال َّسا ِر ُق َو
.0به این صورت که ادله حدود از جمله حد سرقت چون مستلزم ضرر به شخص مجرم است ادله حرمت ایذاء مؤمن را که در
حقیقت به معنای حرمت ضرر به مؤمن است را تخصیص میزند .چرا که ادله حرمت ایذاء و ضرر شامل ضرر در غیر مقام
حدود هم میشود و از طرف دیگر ادله حدود از جمله حد سرقت همه افراد آن مستلزم ضرر به شخص مجرم است و محل
افتراقی نسبت دلیل حرمت ایذاء مؤمن ندارد .مگر این که کسی ادعا کند ادله حرمت ایذاء مخصوص به مؤمن است چه سارق
باشد و یا نباشد و از طرف دیگر ادله حد سرقت مخصوص سارق است چه مؤمن باشد و یا کافر باشد و لذا باز رابطه عموم من
وجه خواهد شد.
